Summer in the city...

...aka:ψυχογραφημα του Μπρονξ της Θεσσαλονικης.

1) Γαμω τα ασυρματα τηλεφωνα.
Τωρα θα μου πεις τι φταιει ο εφευρετης αν η Ρωσσιδα γειτονισσα μου δεν ξεκολλαει απο το μπαλκονι ολη την ημερα και δεν ξεκολλαει και το ακουστικο απο το αυτι της.
Δεν με χαλαει ν'ακουω να μιλανε στο τηλεφωνο...μαθαινω και ζουμερα πραγματα καμια φορα.Αλλα δεν αντεχω αλλες πολυωρες κουβεντες στα ποντιο-ρωσσικα.Δεν αντεχω!
2)Να χεσω τους παλιατζιδες και τους καρπουζαδες.
Πρωι-μεσημερι-βραδυ αυτη η δουλεια.Καρπουζια και σκουπιδια.Παλια ψυγεια και πεπονια.
Τωρα μαθανε και τα κουμπιουτερ.Ολα τα μαζευωωωωω....ο παλιατζηηηηηηης!
3)Μεσημερι.(what's that?)
Δεν υπαρχει μεσημερι.Πεθανε.Απλο.
4)Ανεγερση πολυτελων διαμερισματων.
Ενταξει...δεν ειπα τιποτα για τη θεα της θαλασσας που εχασα απο το μπαλκονι μου.
Δεν λεω τιποτα για τις μπετονιερες που δουλευουν στις 4 το απογευμα.(ειπαμε,το μεσημερι πεθανε.)Δεν μ'ενοχλουν τα φορτηγα που ριχνουν μπετον και ξεφορτωνουν τουβλα με τη μηχανη αναμμενη.Αλλα δεν αντεχω το αυτονοητο του οτι πρεπει να παρκαρω 8 χιλιομετρα μακρυα απο το σπιτι μου.Μου τη σπαει.

Συμπερασμα...ελπιζω μια μερα να μην ξυπνησω και παθω οτι επαθε ο Michael Douglas στο Σκυλισια Μερα.

Φιλια και καλημερες.

84, CHARING CROSS ROAD.

Καπου στο 1949-οταν η Ευρωπη προσπαθουσε να συνελθει απο τον πολεμο- η Αμερικανιδα Helene Hanff ξεκιναει μια αλληλογραφια με τον υπαλληλο ενος βιβλιοπωλειο στο Λονδινο,με σκοπο την-υπερατλαντικη-αγορα βιβλιων.Με τον καιρο η τυπικη σχεση γινεται φιλικη, οι αγορες συνοδευονται απο δωρα-τροφιμα και αλλα σημαντικα για το μεταπολεμικο Λονδινο-και η αλληλογραφια φτανει να κραταει 20 χρονια.
Οι επιστολες κρατηθηκαν και εγιναν βιβλιο που απο μεσα πηγαζει η αληθινη αγαπη για τα βιβλια και για τους ανθρωπους.Θα μπορουσε να ειναι και της εποχης μας,μονο που τα γραμματοσημα και τα χειρογραφο θα γινοντουσαν e-mail και τα τροφιμα ισως γινοντουσαν μουσικες και τραγουδια.
Κατι σαν αυτο που κανουμε ολοι μας.

Το βιβλιο κυκλοφορει απο τις εκδοσεις Πολις-σταθερη αξια- και τη μεταφραση εχει κανει η Κατερινα Σχινα.

Αν θελεις κατι ομορφο για το σ/κ που ερχεται,πηγαινε ψαξ'το και θα σ'αρεσει.
Ειμαι σιγουρη.

Φιλια πολλα και αγκαλιες. Ζεστές.

O βρωμο-προβατος...

...μου εμαθε το 6 feet under και εγω κολλησα και τωρα αντι να πηγαινω στη θαλασσα,κλεινω τα παντζουρια,ανοιγω τον ανεμιστηρα,βλεπω με μανια 4-5 δισκακια καθε σ/κ και ολο μασουλαω.Και αν προσθεσεις και τον πυρετο που ειχα αυτες τις μερες και τις ζεστες κομπρεσες για ν'ανοιξουν τα ιγμορεια,μονο για καλοκαιριατικο σαββατοκυριακο δεν μου κανει αυτο.
Αλλα ηταν απο τα πιο ωραια.
Βρωμομπεεεεεεεεεεεεε!!!

Tα φιλια μου.

Υ.Γ...το σχεδιο καπου το ψαρεψα αλλα δεν θυμαμαι που.

Ασχετο.

Εχει καταντησει γελοιο αυτο το "αλλα λογια να ξεχνιομαστε" παιχνιδι μεταξυ της Ν.Δ και του Πασοκ.Αντι να σκυψουν το κεφαλι και να ζητανε συγγνωμη ολοι γι'αυτο που εγινε,αυτοι πετανε το μπαλακι ο ενας στον αλλον.Σταδιαλα.
Για μαλακες μας περνανε; (Τι ρωταω;)

(Σ'αυτο το σημειο θα ηθελα να εξομολογηθω μια φαντασιωση που εχω τις τελευταιες μερες.Θα ηθελα να εχω τον Παπανδρεου και τον Καραμανλη σε δυο καρεκλες...να τους ονομασω 1 και 2 και καθε λιγο να φωναζω "το 1 να δωσει 8 σφαλιαρες στο 2"..."το 2 να δωσει 9 σφαλιαρες στο 1",και αυτο να συνεχιζετε για 5-6 μερες.Μεχρι να βγαλω ολο το αχτι μου.)
Σταδιαλα και παλι.
Κυριακή 8 Ιουλίου, 19.00, όλοι έξω*** από τη Βουλή. Απαίτησε την αναδάσωση όλων των καμένων εκτάσεων. Mακριά από πολιτικές σκοπιμότητες, απαίτησε δράση τώρα. Μη μείνεις άπραγος αυτή τη φορά. Προώθησε το μήνυμα σε όσους πιο πολλούς μπορείς και κατέβα στους δρόμους, στην πιο μαζική συγκέντρωση για το περιβάλλον!

***...To καλυτερο θα ηταν ΜΕΣΑ στη Βουλη.Μπας και καταλαβουν τι ακριβως συμβαινει.

Απορω...

Δεκαπεντε λεπτα μεχρι να γινει το φαγητο.
Μας φτανουν λες.
Πως γινεται αυτο οταν υπαρχουν μερες,βδομαδες,μηνες ολοκληροι που δεν μας φτανουν;

Επιστροφη.

Eνα κιτρινο ξαπλωμενο φεγγαρι με καλωσορισε στο λιμανι.
Οι ναυτικοι λενε : ”φεγγαρι ξαπλωμενο,καπετανος ορθιος.
Φεγγαρι ορθιο,καπετανιος ξαπλωμενος ”,που σημαινει ότι αν το φεγγαρι είναι
ξαπλωμενο,καπου εχει φουρτουνα και ο καπετανιος παλευει με τα κυματα.

Σκηνες γνωριμες στο λιμανι,rooms to let και ποδοπατητο.
Κανω ελιγμους και φευγω για τη Χωρα.Το φεγγαρι με οδηγει.Μια κατσικα εχει σταματησει στη μεση του δρομου και από κατω ένα κατσικακι πινει γαλα.Δεν θα μπορουσε να κοιμηθει,σκεφτομαι και βλαστημαω που η φωτογραφικη είναι στο σακο.

Οι στροφες για τη Χωρα πολλες και γνωριμες.Εκανα η διαδρομη πιο γρηγορα και πιο επικινδυνα από ποτε.Δεν ξερω γιατι.
Η Χωρα ζεστη και ξεπνοη όπως ποτε.Ο αερας,που καμια φορα θεωρουμε ότι μας χαλαει τις διακοπες,είναι εντελως απαραιτητος για τα νησια.
Χωρις αυτόν τα μαρμαρα,οι πλακες και τα ασβεστωμενα σπιτια,βγαζουν φωτια.Και ας λενε ότι αυτος είναι η αιτια που τα νησια εχουν τοσους τρελλους.
Φτανω στο σπιτι ξυπολητη.Οι πετρες ζεματανε και ας είναι 2 το πρωι.
Ανοιγω τα παραθυρα,φερνω μια γυρα,βλεπω το κρεββατι όπως το ειχαμε αφησει το Πασχα.Θυμαμαι.Τ’αφηνω όλα ανοιχτα και φευγω.
Αυτή τη φορα δεν περιμενω κανεναν.Με περιμενουν όμως.
Και αυτό είναι το ωραιο.

Αλμυρα και ζεστα φιλια.

Και οσο καθομουν...

...με την ανηψια μου στα ποδια-χωμενες και οι δυο στην αμμο και με μυρωδιες καλοκαιρινες στα μαλλια μας-ενοιωσα σαν να μας πασπαλιζουν με αχνη ζαχαρι.Ο ηλιος εκαιγε τα μαλλια μας και εμεις μπαιναμε για μακρυες -ενταξει,και για κοντινες- βουτιες σε μια θαλασσα που πιο μπλε δεν γινοταν να ειναι.
Και εγω δεν ηθελα να φυγω απο εκει ποτε.

Ηθελα να μεινω εκει και να δινω σιωπηλα φιλια,να καιω τα ποδια μου στον ηλιο,να απλωνω συνεχεια κρεμες στο σωμα μου,να βγαζω παγωμενες μπυρες απο το ψυγειακι μου και να διαβαζω φωναχτα για ν'ακους και εσυ.
Και αφου πηραμε το κλειδι μαζι μας δεν εχουμε παρα να ξαναπαμε γιατι ...οχι δεν μου εφτασε.

Υ.Γ...αδιακοπα.

Απαγορευεται λεει...

...να βαφτιζεις παιδια διαφορετικου φυλου αλλα εγω βαφτισα ενα αγορακι (το γνωστο μικρο μου ερωτα) και -προχθες- ενα κοριτσακι και εχω κλεισει ως νονα.

Κατα τ'αλλα περιμενω-σαν μωρο που του ταξανε βολτα-να ερθει το Σαββατοκυριακο και να λειωσω στην παραλια.
Και σκεφτομαι :
...το μπλε της θαλασσας...
...την αμμο στα ποδια...
...τα βρεγμενα μαλλια...
...το σημαδια απο τον ηλιο...
...το κιτρινισμενα φυλλα του βιβλιου μου...
...τα μαλλια να γεμιζουν μπουκλες απο την αλμυρα...
...τα ποδια μας μεσα στη θαλασσα
...και χιλια ακομα.

Αλμυρα φιλια και καλησπερες.

Τα ταξιδια του Σ.

O Σ.-ας τον πουμε Σ-πηγαινει καθε πρωι στο σχολειο του και ταξιδευει.
Ταξιδευει με το μυαλο του εκει που εμεις οι απλοι ανθρωποι δεν μπορουμε ουτε να φανταστουμε.

Εχει βεβαια εμμονες-οπως ολοι μας-αλλα αυτος τις εξωτερικευει με το δικο του τροπο.
Με εναν νανο.
Ενα πρωι πηγε στο σχολειο πηρε το νανο και τον εβαλε στο παραθυρο.Την αλλη μερα στο νεροχυτη.Την αλλη στον τραπεζι.Την αλλη κατω απο το ρολόι.

Και καθε μερα βρισκει ενα καινουργιο μερος για να ταξιδεψει το νανο του και ποιος ξερει τι φανταζεται και τι νοιωθει.

Ο Σ.πηγαινει σε ειδικο σχολειο γιατι ειναι ιδιαιτερο παιδι.Χαρισματικο αλλα και με πολλα προβληματα.

Με μαγεψε τοσο πολυ μ'αυτες τις εμμονες του που τον σκεφτομαι πολυ συχνα χωρις καν να τον εχω δει.

Δεν ξερω τι εχει στο μυαλουδακι του,δεν ξερω αν θα μπορουσα ποτε να καταλαβω.
Παντως θα ηθελα με εναν τροπο να μαθει οτι τον σκεφτομαι.



Υ.Γ...τις φωτογραφιες τραβηξε η Μ. που δουλευει στο σχολειο του Σ. και την ευχαριστω πολυ που μου τις εμπιστευθηκε.

Χάπινες.

Το κομματι λεγεται happiness
αλλα εμενα μονο
happiness δεν μου κανει.

Αλλα ειναι χαζο αυτο γιατι η ευτυχια
εχει διαφορετικη υποσταση
για τον καθενα μας.


Οbrigada.

Αν.

Μ'αρεσει ν'ακουω τη φωνη του Patrick Wolf να μπερδευεται με τη μελωδικοτητα της Marianne Faithfull και να συνοδευονται τοσο γλυκα με το πιανο.
Ακου εδω για να καταλαβεις τι θελω να πω και μετα θυμησου οτι θα'θελα να ξερω να παιζω πιανο για να ματωνω τα χερια μου πανω στα πληκτρα.



Υ.Γ...αν εκανα και αλλο τατουαζ θα εκανα την διπλανη κυρια της audrey kawasaki που μ'αρεσει πολυ.


Καλησπερες και φιλια.

Εικονες.

Η βροχη,τα μοχιτο,η αυπνια και η υπνηλια,το μυθιστορημα με τις τοσες ομοιοτητες, τα λουλουδια,τα χερια μες το χωμα, τα ισπανικα και η αναζητηση ονοματος,le sueña, παλι η βροχη,el desierto,τα σωματα,το ξυραφι,το καινουργιο παζλ...το παζλ της νεας ζωης,αυτης της χρονιας,της καινουργιας αρχης,του ρισκου.Ξεκινας απο της γωνιες και σιγα σιγα ολοκληρωνεις την εικονα.Να...κατι αρχιζει να φαινεται.Και ειναι ομορφο πολυ.

Eκθεση.

Σημερα ο καιρος αλλαξε.Αερακι και συννεφια.Μ'αρεσει.Και πως θα μπορουσε να μην μου αρεσει αφου οποτε συννεφιαζει και βρεχει μεσα στο Μάιο στη Θεσσαλονικη σημαινει πως υπαρχει η εκθεση βιβλιου.Ειναι κανονας πλεον.Εκθεση=Βροχη.Μ'αρεσει.
Μια χρονια ειχα δουλεψει κιολας αν και τοτε δεν θυμαμαι να μου αρεσε.
Μια αλλη χρονια φυσουσε τοσο που κανα δυο περιπτερα ειχαν μπει μεσα στη θαλασσα και ηταν μια υπεροχη χρονια γιατι εβλεπες μεσα στη θαλασσα βιβλια και οχι οτι αλλο συνηθως επιπλεει μεσα σ'αυτη τη βρωμερη παραλια.
Οποτε...ανετα παπουτσια,σπορια-ναι,ναι,θα τα καψουμε με το περπατημα,μην αγχωνεσαι-σακουλακια και καταλογους και βιβλιαρακια για τα καλοκαιρινα μας μεσημερια.
Πρεπει επιτελους να βγαλουμε την τηλεοραση απο τη μπριζα.Aκους;

Πριν λιγο καιρο...

...με πηρε τηλεφωνο η γιαγια μου.Την αγαπω πολυ αυτη τη γιαγια-εχουμε το ιδιο ονομα και εχουμε την ιδια μερα γενεθλια-αν και τη βλεπω λιγο.
-Ελα archive...θελω να ερθεις μια μερα απο δω και να παμε να παρουμε ενα μηχανημα να παιζει κασσετες.
-Τι κασσετες,ρε γιαγια;
-Αυτες που δινουν με τις εφημεριδες.
-Ααα,τα ντιβιντι εννοεις;
-Ναι,μωρε...αυτα.
-Καλα...θα ερθω να σε παρω.
Μια μερα μετα με παιρνει ξανα.
-Ελα...(ειναι και ανυπομονη)...πηγα και το πηρα!
-Καλα γιατι δεν με περιμενες;
-Ε,να....

Σημερα πηγα απο το σπιτι της.Της πηρα ενα ωραιο μπουκετο λουλουδια και της εκανα εκπληξη.Ειδα και το dvd κατω απο την τηλεοραση και λεω κατσε να δω τι βλεπει.
-Τι ταινιες ειναι αυτες,ειπα και σηκωθηκα να δω ενα πακο δισκακια που ειδα εκει διπλα.
-Ε,να...απο τις εφημεριδες.
-Τι'ναι αυτα ρε γιαγια;
-Αγγλικα,παιδι μου.Ειπα να θυμηθω τι ξερω.
-Δηλαδη πηρες το dvd για να μαθεις αγγλικα;
-Ναι...τις βαριεμαι τις ταινιες.

Μου φανηκε...

...οτι φυσουσε το πρωι και χαρηκα πολυ γιατι- φετος συγκεκριμενα- μου εχει λειψει ο αερας.
Και ειδικα ο αγερας του Αιγαιου.
Κατεβηκα για καφε στο κεντρο και μου φανηκε οτι βρεθηκα στην Ικαρια.Στο χωριο που δεν δουλευει κανεις τα πρωινα.
Ο αερας συνεχιστηκε-ή ετσι τουλαχιστον νομιζα- και εγω κυκλοφορουσα στο κεντρο μεχρι που μια μικρη πιτσιρικα μου εφτιαξε τη διαθεση.Ηταν ντυμενη με μια στολη εθελοντισμου και μοιραζαν φυλλαδια για την μεσογειακη αναιμια μαζι με τις φιλες της.Ηταν περιπου 10 χρονων,μικροσποπικη και γεματη ενεργεια-ετσι τουλαχιστον την ενοιωσα καθως περπατουσε λιγα μετρα μπροστα απο μενα.Καποια στιγμη σταματησε σε εναν τοιχο γεματο αφισες για συναυλιες και εβαλε μια φωνη στις φιλες της:"AΧ!...οι Pink Floyd εχουν συναυλια!".Φυσικα και κοιτουσε μια αφισα για ενα tribute στους pink floyd αλλα εμενα μ'επιασε τρελλο γελιο.Οχι τοσο γιατι μου φανηκε αστειο αυτο που ειπε αλλα γιατι ηταν 10 χρονων και ουρλιαξε γιατι νομιζε οτι θα τους δει live.Και αμεσως σκεφτηκα οτι ετσι θα ηθελα να ειναι και μενα τα παιδια μου.
Μετα συνεχισα τη βολτα μου και το αερακι ειχε γινει πιο δυνατο.
Γυρνωντας με το αυτοκινητο,καταλαβα οτι τελικα δεν ηταν αερας στ'αυτια μου αλλα αυτο εδω το τραγουδακι των cocorosie που με ακολουθει τις τελευταιες μερες.

Φιλια και καλησπερες.

Αυτες τις μερες...

...περασα πολλες ωρες με την ανηψια μου,μετα απο πολυ καιρο. Συνειδητοποιησα τη μεγαλη αγαπη που της τρεφω και επιβεβαιωσα τη δικη της. Το χερι της ηταν συνεχως μεσα στο δικο μου,τα σχεδια της για το μελλον με περιλαμβαναν,συνεχιζε να λεει το ονομα μου με απιστευτη γλυκα.Στο αυτοκινητο τραγουδουσαμε τα τραγουδια "μας",στο αγαπημενο μας καφε πιασαμε την αγαπημενη μας θεση και στο καταστημα με τα παιχνιδια πηραμε οτι ζητησε η ψυχουλα της.
Στο ταμειο η κυρια της ειπε "πω,πω....ολα αυτα για σενα;Ποσο πολυ σ'αγαπαει η θεια σου" και μετα ακολουθησε ο εξης διαλογος:
-Σ'αγαπαω και περασα πολυ ομορφα σημερα.
-Ναι,αλλα δεν θελω να μ'αγαπας μονο οταν σου αγοραζω παιχνιδια.
-Οχι...αμα θες να τα αφησουμε ολα.

Και σ'εκεινο το σημειο,ισως να δακρυσα και λιγο.

Και οσο καιρο...

... εγω ειμαι χαμενη σε διαστημικα ταξιδια,σε πολιτειες ουρανιες και κηπους με ζουμπουλια και ηλιανθους,η γη συνεχιζει να γυριζει,ο ηλιος να ζεσταινει και ο κοσμος να ζει.
Ακουσα λοιπον οτι η Patti Smith διασκευασε αγαπημενα της τραγουδια και ηδη κολλησα με κανα δυο.Ακου εδω και αν σ'αρεσει η Patti,ψαξε το δισκο. Ο Rufus εβγαλε καινουργιο δισκο και να τι μου αρεσε.Και φυσικα μετα απο χρονια αναμονης,οι Oi Va Voi κανουν ενα δισκο που θα συνοδευει τα καλοκαιρινα μου μεσημερια οπως ακριβως εκανε και ο προηγουμενος τους.
Και φυσικα να μην ξεχασω την κομματαρα της Τracey Τhorn -το site της ειναι υπεροχο,δες το- που παιζει στ'αυτια μου κανενα διμηνο τωρα.

Μια μεγαλη καλησπερα και δροσερα φιλια.

The opposite of two.

Eνα:...εμεις.
Δυο:...παλι εμεις.


Η ανοιξη μπηκε με γοργα βηματα.Στις εξοχες χαζευω τις παπαρουνες και τις πασχαλιες.
Ονειρευομαι θαλασσες και ας ξερω οτι οι Μαγιατικες βουτιες μου,φετος ειναι απαγορευμενες.
Μαζευω ονειροσκονη απο τα βραδυα μου και την καταπινω λαιμαργα τη μερα,για ν'αντεξω.
Καθε μπουκια και ενα ριγος-εκει στο γνωστο σημειο της πλατης μου.
Για πρωτη φορα το σπιτι μου,μου φαινεται ξενο,τιποτα δεν με κραταει εδω μεσα.
Και ο χρονος περναει και ειναι σαν να μην περναει.
Και αν και γκρινιαζω γι'αυτα που δεν μπορω τοσο μ'αρεσουν αυτα που μπορω.

Καλησπερες και φιλια εκει εξω.

Ερωτας.

Πασχα στο νησι.

Υπνος,μπυρες στον ηλιο,φαγητα και γλυκα,μοχιτο μεσημεριατικα και παλι υπνος και για πρωτη φορα ξεκουραση.Μακρυα απ'ολα.Τα γενεθλια μου ακριβως οπως τα ηθελα.Στο σπιτι,με ηλιοσπορους και το βαφτιστηρι μου να φωναζει ααααχ με παχυ το χχχχ,οπως ακριβως θελω να το ακουω.
Και το καλυτερο απο ολα,ενας κομμενος στη μεση ηλιοσπορος...το δωρο μου.
Το καλυτερο απ'ολα.

Σας φιλω και χαιρομαι που γυρισα.
(Φωτογραφιες προσεχως.)

Τραγουδακι ομως,αμεσα.

Ευχη.

-Κανε μια ευχη,της ειπε καθως επιασε ενα ματοκλαδο απο τη μπλουζα της.
-Μια ευχη;
-Ναι,δεν το παιζατε αυτο το παιχνιδι οταν εισασταν παιδια;
-Μμμ...κατσε να σκεφτω,ειπε και εκλεισε τα ματια.
Μετα απο λιγο τα ξανανοιξε.
-Δεν θελω τιποτα...νομιζω τα εχω ολα.

Και ετσι εμαθε οτι ειναι ωραιο να ειμαστε καλα και ολοκληρωμενοι.Και να μην ζηταμε συνεχεια κι'αλλα.

Καλο Πασχα και καλη Ανασταση να εχουμε.
Φιλια και αγκαλιες.

Για να ξεπερασω...

...τις ωρες βαρεμαρας,μεσα στο σπιτι,αγορασα ενα παζλ.Μεγα λαθος.
Τωρα τα ονειρα μου ειναι κομμενα σε διαφορετικα κομματια και εχουν ολα μικρες-μικρες λεπτομερειες.Ξυπναω με αγχος και βιασυνη για να το τελειωσω.Βεβαια ξερω οτι σκοπος μου δεν ηταν να το κανω μονη μου αλλα δεν αντεχω και πεφτω με τα μουτρα-ειδικα οταν ειμαι μονη μου.Οταν το κεφαλι μου γινει εντελως καζανι το ριχνω στους sopranos και στο prison break,ανακατα.Κατα τ'αλλα,οι πληγες μου δεν κλεινουν και με πιανει μεγαλη φρικη οταν τις κοιταω.Και φυσικα-σαν καλη αρρωστη-ετοιμαζω τις βαλιτσες μου για Πασχα στο νησι.Σαν τουριστρια αυτη τη φορα.Ενας κυκλος εκλεισε,δεν ξερω αν σας το'πα.

Τις καλημερες μου και τα φιλια μου.

Ειχε λεει,η Bjork...

...συναυλια στη Θεσσαλονικη και ολοι-ομως ολοι- οσοι ξερω ειχαμε μαζευτει σ'ενα σπιτι,για να ετοιμαστουμε και να παμε.
Χαμος.Εκστασιασμενοι με το γεγονος ολοι μας.
Ενω ξεκινησαμε,εγω αποφασισα οτι επρεπε ν'αγορασω ενα σουτιεν και πριν τη συναυλια πεταχτηκα με μια φιλη να το διαλεξουμε.
Οι αλλοι φωναζαν,"που θα πατε τωρα,μεσα θα γινεται χαμος,θα χαθουμε" αλλα εγω επεμενα.Παμε λοιπον για το δυσευρετο σουτιεν και στο μαγαζι πετυχαινουμε τη Bjork (!) να ψαχνει για μαγιο,γιατι μετα θα πηγαινε διακοπες στη Μυκονο.
Και ενω οι αλλοι μας παιρνουν συνεχεια τηλεφωνα,"μα που ειστε,χαμος γινεται,δεν θα μπορεσετε να μπειτε",εμεις ξεκιναμε με τη Bjork για τα παρασκηνια.

Και καλα που ξυπνησα μετα,γιατι με εβλεπα να κανω διακοπες με τη Bjork στη Μυκονο και μετα ποιος με μαζευε.

Τι να πω;Μαλλον φταινε τα φαρμακα.
Καλημερα μας!

Αποσπασμα απο το Αλφαμπετ Σιτυ.

"Σιγα-σιγα η λυπη διαλυοταν. Πετουσαμε μεσα στη νυχτα, στεκομασταν σε νυχτερινα παραθυρα -γελουσαμε με αναγραμματισμους:
σιγα-σιγα εχασα οτι ηταν πιο πολυ δικο μου, σιγα-σιγα, τα πρωινα εμοιαζαν με γιορτη,εμοιαζαν ωραια,μεγαλα και λαμπερα. Ο εαυτος μου εγινε αναμνηση:πως ειχα περασει ολο εκεινο τον καιρο μεσα στον ανδραποδισμο,μεσα στο ερεβος-πως, πως ειχα γυρισει στον κοσμο,μονη και αμφιρροπη,σιωπηλη αναμεσα στους καταδοτες. Σιγα-σιγα η λυπη διαλυοταν.Εβλεπα παλι ονειρα-ξυπνουσα εγχρωμα-φρουτα επλεαν στο διαστημα, ο πρωινος κοσμος ηταν εξαισια φωταγωγημενος."

Σ.Τ.


Καλημερες και φιλια και φυσικα μουσικη.

Χριστιανισμος...

...και νοσοκομεια.Εμποριο και Αγιος ο Θεος.
Αγρυπνιες και παρακλησεις.
"O Θεος ειναι μεγαλος".
Δανειστικη βιβλιοθηκη σε καροτσακι με Χριστιανικα βιβλια.
"Φευγω σε δυο μερες."
"Μπορεις ν'αγορασεις και βιβλια για το σπιτι αν θες."
(προτιμω να διαβασω τ'απαντα του Μαρκησιου Ντε Σαντ και ολο τον Αυγουστο Κορτω.Μη σου πω και
τ'απαντα του Μilo Manara.)

Αγιος ο Θεος.Μεγαλη η χαρη του.
Αγορασε σταυρουδακι να σε φιλαει.
(οσο πιο πολλα,τοσο το καλυτερο.)

-Να γραψουμε το ονομα σου στην παρακληση
για να γινεις καλα.
-Δεν χρειαζεται.Αυριο θα φυγω περπατωντας.
Αν με βγαζαν τεσσερις,θα με διαβαζαν ουτως ή αλλως.

Απορια:Αν ο Θεος ειναι μεγαλος τοτε γιατι εχει τοσα μαγαζια με περουκες απεναντι απο το Θεαγενειο;
Απορια2:O Χριστός καποτε πεταξε εξω απο τον οικο του αυτους που τον χρησιμοποιουσαν για να βγαλουν χρηματα.Γιατι δεν πεταει και εξω απο τα νοσοκομεια αυτους που παιζουν με τον πονο των ανθρωπων;

Αγιος ο Θεος.

Αμην.

H τελευταια...

...νυχτα,δεν περνουσε με τιποτα.Οχι οτι οι αλλες ηταν καλυτερες,απλα αυτη ειχε κατι να περιμενεις το πρωι:Το εξιτηριο!

Γυρω στις 10 και μιση,το μαγικο χαρτακι ηταν στα χερια μας και εγω με 25 καινουργια ραμματα και τη μανουλα μου απο το χερι,βγηκα στον υπεροχο ηλιο.
Μπηκαμε στο ταξι και ο Ρεμος τραγουδουσε:"...χαμογελασε,παει περασε...",λες και ηταν παραγγελια και εγω για πρωτη φορα χαιρομουν τοσο πολυ που τον ακουγα.
Ο ηλιος ελαμψε ακομα περισσοτερο,χαμογελασα και αφησα τον ταξιτζη να πεσει σε ολες τις λακουβες,χωρις να γκρινιαξω.Παει περασε...
Υ.Γ...Ευχαριστω για τις ευχες και την αγαπη σας.
Σας φιλω και τρεχω να ξαπλωσω...με μαλλωνουν.

Με την αναισθησια ...

...δεν τα παω καλα....οχι αυτη που μας δερνει μερικες φορες.Την αλλη.Απο μικρη καταλαβα οτι θα τραβηξω λουκι στη ζωη μου,οταν η οδοντιατρος μου ανακοινωσε οτι δεν με πιανει η ξυλοκαίνη.Απο τοτε 5-6 σφραγισματα,μια απονευρωση και μια εξαγωγη,τα εκανα χωρις ναρκωση.(Ωραια ητανε,δε λεω.)Μετα χρειαστηκε να βγαλω μια μυρμηγκια που ειχε νεκρωσει το μισο μου δαχτυλο.(Και αυτο καλο ητανε,δεν εχω παραπονο.)Να μην αναφερω μια εξαγωγη λιπωματος στη βουβωνικη χωρα.(Εκει να δειτε γλεντια!)
Μετα την ξυλοκαίνη μου ανακοινωσαν οτι εχω προβληματα και με την ολικη ναρκωση.
Δηλαδη εγω τους εδωσα να το καταλαβουν οταν μετα την πρωτη μου ολικη ελεγα στο γιατρο τι ελεγε την ωρα της εγχειρησης και γελουσαν οι νοσοκομες.(εμεινε καγκελο οφκορσ.)
Αλλα το χειροτερο ηταν οταν διηγηθηκα αυτο το ονειρο στους γιατρους,την ωρα που ειχαν ανοιξει το γονατο μου σαν τριανταφυλλο.Εκει να δειτε γελιο.Ο αναισθησιολογος μαλιστα,βγηκε και ειπε στη μαμα μου οτι αν ξυπνησω ζωντανη απο την επεμβαση,θα με σκοτωσει μετα ο ιδιος.Μαλιστα μετα μου ελεγε και μου ξαναλεγε οτι τοση μορφινη σε ανθρωπο δεν εχει ξαναβαλει.
Σε δυο μερες θα ξαναμπω για μια επεμβαση στο νοσοκομειο και δεν ξερω τι χουνερι θα κανω παλι στους γιατρους.Ή τι χουνερι θα μου κανουν αυτοι,αυτη τη φορα.Ποιος ξερει.

Θα λειψω 8 μερες...να μου προσεχετε το αγρυπνοσπιτο.
Aφηνω και μερικα τραγουδακια για να περνατε να ποτιζετε τη γλαστρα.
Σας φιλω γλυκα.
1.Αlone.
2.The way you love me.
3.Personal Jesus.
4.Ashes to ashes.

Μου τη σπανε...

...αυτοι που κρατανε ομπρελα και περπατανε κατω απο τα περβαζια.
...αυτοι που κορναρουν οταν σταματαω για να περασει μια γυναικα με καροτσι εν μεσω βροχης.
...αυτοι που δεν ειναι καθολου επαγγελματιες.
...αυτοι που δεν ειναι ευγενικοι.
...αυτοι που ειναι περιεργοι για τη ζωη μου.
...αυτοι που με πιεζουν συναισθηματικα-απ'ολες τις αποψεις.
...αυτοι που θεωρουν οτι ξερουν τα παντα.
...αυτοι που δεν κανουν ποτε πισω.
Εχω νευρα σημερα. (Και διαθεση για ελληνικα.)

1."...μα οριστικα θα εχεις χαθει,μοναχα αν το διαλεξεις..."
2."...την ανοιξη ολοι προσμενουν και αυτη προσπερναει..."
3."...με το φοβο γελα,αχ πως πετω..."
4."...ενας ανθρωπος κλειστος,σαν παρατημενο σπιτι..."
5."...και οι αληθειες σου να σερνονται στο πατωμα,γυμνες..."
6."...ξυπνα αγκαλιασε,κορμι κυπαρρισενιο..."
7."...ποιος περναει εξω απο το δρομο,μ'ενα συννεφο στον ωμο..."

και ενα ακομα,ειδικα αφιερωμενο.

Υ.Γ...Σημερα καποια στιγμη που εβρεχε πολυ,περιμενα στο φαναρι για να περασω απεναντι και μια κοπελα-με γουνα και δεκαποντη μποτα!-κρατησε ευγενικα και αθορυβα την ομπρελα της πανω και απο το δικο μου κεφαλι.Ηλιος ξαφνικα.

Γυριζω σπιτι...

...απ'το αλλο σπιτι.Εξω βρεχει.Νυχτα.
Για καποιο λογο φοραω το κατω της πιτζαμας σου.
Πριν μπω στο αυτοκινητο νοιωθω οτι το παντελονι,μου πεφτει και σκουπιζει ολα τα πεζοδρομια.
Βρεχει.Μ'αρεσει που βγηκα εξω,εστω και μ'αυτη τη μικρη βροχη.
Ανοιγω το παραθυρο.Ο αερας ειναι κρυος,οι ψιχαλες πεφτουν στο εσωτερικο της πορτας.Στριβω τσιγαρο.
Ο καπνος μπερδευεται με τη βροχη...χανεται...πεφτει.
To ποδι μου μυρμηγκιαζει.Φοβαμαι πως θα με πιασει κραμπα.
Για κανενα διλεπτο παταω ολα τα πενταλ με το αριστερο.Τρομαζω λιγο.
Μετα το cd παιζει the mistery of life.Δυνατα.
Και εγω σκεφτομαι ακριβως αυτο.Τι παιχνιδια μας παιζει η ζωη.
Ανατρεπει τα δεδομενα.
Παιζει με τα συναισθηματα σου,τις αναγκες σου,τις αβεβαιοτητες σου.
Και εσυ απλα παρακολουθεις.Δεν μπορεις να κανεις και τιποτε αλλο.
Τι θα μου ξημερωσει αυριο,αραγε;

Archive-Κου.

"Η ανασα σου στο αυτι μου,
σαν τον αερα που φυσαει τα καλοκαιρια μου."

Η Μπιζελω μου πεταει το γαντι...

...και εγω θυμαμαι:(εσυ απλα κανε κλικ στους αριθμους και ακου ταυτοχρονα.)
1. Επαθα μια φρικη οταν σε περιοδο εργασιων στο σπιτι,ειδα μια πατημασια 43 νουμερο πανω σε αγαπημενο μου βινυλιο.

2. Εχω αγκαλιαστει με αγνωστο σε συναυλια,μονο και μονο επειδη μας ξετρελανε αυτο που ακουγαμε.(δεν τον ξαναειδα ποτε,σε περιπτωση που αναρωτιεστε.)

3. Λατρευω τα βραδυα που παιζω μουσικη και ερχονται ολοι οι φιλοι μου,μονο και μονο για να μ'ακουσουν.

4. Λατρευω τις διασκευες...κατι που ειναι αδιανοητο για πολλους λατρεις της μουσικης.

5. Καποτε πιστευα οτι μονο οπερα δεν θα ακουσω ποτε στη ζωη μου.Τωρα εχω καταληξει οτι θα γινω μια απο εκεινες τις γιαγιαδες που πηγαινουν στην οπερα και κλαινε συνεχεια.

Λοιπον...εσεις,θα μ'ακολουθησετε;
1.Still Ill.
2.Global.
3.Ymeli.
4.Atix.
5.Μαυρη Γατα.

Mερικες βραδυες...

...ακομα και αν δεν σε πλημμυρισει η μουσικη-ποσο μαλλον αν σε καταβαλει μεχρι το τελευταιο σου κυτταρο-εξελισσονται απιθανα μεθυστικες και ερωτευσιμες και εκστατικες.
Υ.Γ...οι Gotan Project ηταν κατι παραπανω απο εξαιρετικοι.
Και το αγαπημενο μου τραγουδι συνεχιζει παντα να ειναι αυτο.
Με λιγη μυρωδια απο Chet Baker.

Τα φιλια μου και την καλημερα μου.

To χειροτερο μου...

...ειναι να ξυπναω οταν το ονειρο μου ειναι σε κακο σημειο.
Ας πουμε οτι εχω παει εκδρομη στη Μορντορ,το αλογο μου κολλαει τη νοσο των αγελαδων και τελικα με κυνηγανε δυο χιλιαδες πεντακοσια τρια,Ορκ.
Ξυπναω μες τη μαυριλα.Το στομαχι ειναι σκατα.Φοβαμαι τη σκια μου.

Αλλα μετα σκεφτομαι οτι ειναι ονειρο και οτι το τελος το κανω οτι θελω εγω.
Οποτε παμε παλι στη Μορντορ,αραζουμε στο δασακι,κανουμε πικ-νικ και τα Ορκ παιζουν ποδοσφαιρο στο γρασιδι.Πολυ καλυτερα.
Χαλαρωσε......................δεν υπαρχει λογος να φοβασαι πια.................................!

Αλλα τιποτα-το τελος δεν αλλαζει ουτε στο ονειρο-γι'αυτο γυρνα πλευρο και κοιμησου με τον κομπο στο στομαχι.Δεν μπορεις ουτε το τελος του ονειρου σου ν'αλλαξεις.

Φανταζεσαι...

...να ερθει ενα καλοκαιρι που ο χειμωνας δεν θα φυγει ποτε;
Να χιονιζει τον Ιουνιο και να βρεχει ολο τον Αυγουστο και εμεις αντι για μαγιο και αντιηλιακα με αρωμα καρπουζι,να αγοραζουμε ζακετακια και liposan για τα χειλη;
Εχω πεθυμησει τοσο τις βροχες που νομιζω οτι θα μου αρεσε.
Ξυπνησα το πρωι και ευχομουν να μην εχει ηλιο.Με κουρασε ο ηλιος.Τον βαρεθηκα.
Θελω να κουμπωσω το μπουφαν μου,να τυλιξω γερα το κασκολ μου γυρω απο το λαιμο και να κρυωνω.Να μπαινω κατω απο την κουβερτα και να τρεμω.Nα κρυωνω πολυ γιατι μεσα μου καιγομαι...και μ'αρεσει που καιγομαι.

Φιλια και καλησπερες.

Και ετσι γινομαι δυνατη.

Are the times what
they're supposed to be?.

Ειναι δυσκολο...

...να βαζεις τους φιλους σου μεσα στο χωμα και μετα,μερα τη μερα που περναει να σκεφτεσαι οτι ενω ο ηλιος ροδοκοκκινιζει τα δικα σου μαγουλα,αυτοι χανουν καθε ζωντανο τους κυτταρο και στο τελος φτανουν να εξαϋλωνονται.

Σημερα αποχαιρετισαμε-και παλι-ενα φιλο στα 35 του και αν υπαρχει θεος να μου τρυπησεις τη μυτη.
Αντε γαμιδια!

Περπατωντας...

...στο κεντρο το μεσημερι,αγορασα στον εαυτο μου ενα μπουκετο ζουμπουλια.
Λευκα και μυρωδατα. Eιχα καιρο να νοιωσω τοσο καλα.


Update P.S...το καλυτερο Κυριακατικο ξυπνημα.

Φωνη απο το παρελθον.

Ακου που σου λεω,κατι ξερω.

Καλημερες.

"Η Μόρντορ έμεινε έρημη."

Αφου ηπια 37 καφεδες...

...και 8 κρασια,λιαζομενη σε μια παραλια
που πνιγοταν στον κοσμο-κοντρα στον ηλιο,κοντρα στην κακογουστια,
κοντρα στα παρκαρισμενα αυτοκινητα-
γυρισα σπιτι,απογευμα Σαββατου,
εβαλα το forbidden poetry του Μιχαλη Δελτα και ειδα οτι δεν ειχα δει ολη μερα.
Την κορυφη του Ολυμπου,
το εσωτερικο μου χαος,
τους αναρριχητες στην Αιγυπτο,
τις λιμνες του Καναδα,
καποιους μοναχους στο Θιβετ.
Θα μπορουσε καλλιστα να ειναι ενα soundtrack.
Το soundtrack του ονειρου μου.
Ακουγα τις εικονες που κρυβει και δεν μπορουσα να σταματησω το μυαλο μου απο τα ταξιδια.
Και αν αυτο δεν σημαινει καλη μουσικη,τοτε τι να λεμε;

Να μαζεψω...

...εφτα Παρασκευες και να φτιαξω μια βδομαδα ανυπομονη και τρυφερη σαν αυτο.
...εφτα Σαββατοβραδα και να φτιαξω μια βδομαδα παρορμητικη και ξεσηκωτικη σαν αυτο.
...εφτα μεσημερια Κυριακης και να φτιαξω μια βδομαδα μελαγχολικη και γλυκεια σαν αυτο.
Και μετα να τις απολαυσω σαν το καλυτερο μου δημιουργημα.Καλημερες τρυφερες,σαν Παρασκευες.
Φιλια ξεσηκωτικα,σαν Σαββατοβραδα.
Αγκαλιες γλυκες,σαν μεσημερια Κυριακης.

υ.γ...για την Σ.που δεν ξυπνησε καλα το πρωι.

Σου'χει τυχει ποτε...

...να πεφτεις να κοιμηθεις και να κανεις υποθετικους διαλογους,με τον εαυτο σου να παιζει και τους δυο ρολους;Να φαντασιωνεσαι μεχρι να σε παρει ο υπνος οτι σου'ρχονται sms με γλυκα λογια μετανοιας,οτι χτυπαει το τηλεφωνο και ακους αυτα που θα'θελες ν'ακουσεις και μετα να πεφτεις σ'ενα τοσο γλυκο ονειρο και να συνεχιζεται εκει μεσα η ζωη που θα'θελες να εχεις;
Τελικα εχει σημασια η πραγματικοτητα,αν ζουμε τοσο πολυ μεσα στ'ονειρο;
Ολα για καποιο λογο γινονται,μου ειχες πει καποτε.(Και τα καλα και τα κακα;)


Υ.Γ...το οτι ξυπνας το πρωι και εισαι σκατα,
δεν το συζηταω!
Υ.Γ2...παρε μερικα ονειροτραγουδα,
να φυγω και εγω να παω στους γιατρους μου.
Δυο με κυνηγανε σημερα.

Ιn Α Broken Dream.
Dreams.
Dream On.
Το Ονειρο.
Το ονειρο.(2)





Ονειρικες καλημερες και φιλια.

Για ολα εφταιγε η καλη της η καρδια.

Γιατι οταν ηρθε ο κυριος Μπράιτον και ηθελε να υιοθετησει την Καντυ Γουάιτ αυτη,προσποιηθηκε οτι βρεχει το σεντονι της τα βραδυα για να κανει κακη εντυπωση και ποτε να μην χωρισει με την Αννυ,αλλα τοτε η γυναικα του κυριου Μπράιτον προσεξε την Αννυ που ητανε κοριτσακι καθωσπρεπει και φρονιμο και επεισε τον αντρα της οτι πρεπει να παρουν αυτη στη θεση της Καντυ και οταν το προτειναν στην Αννυ αυτη δεχτηκε χωρις να σκεφτει ουτε μια στιγμη την Καντυ και εφυγε και την αφησε μονη.Η Καντυ εκανε καψονια στον ταχυδρομο καθε φορα που ερχοταν και δεν ειχε γραμμα απο την Αννυ για αυτην και οταν επιτελους ενα βραδυ ηρθε ο ταχυδρομος με το γραμμα,καθησε εξω στο σκοταδι για να το διαβασει και η αδελφη Μαρια της ειπε να μπει μεσα και να το διαβασει για να βλεπει καλυτερα αλλα αυτη εκλαιγε και ελεγε οτι αν εχει φως θα τελειωσει γρηγορα το γραμμα και αυτο δεν το ηθελε.Η Αννυ της εγραψε οτι δεν πρεπει να ξαναεπικοινωνησουν γιατι δεν επρεπε κανεις να μαθει οτι την πηραν απο το ορφανοτροφειο το σπιτι του μικρου αλογου και τοτε η Καντυ επεσε στο γρασιδι και εκλαψε τοσο που κοντεψε να πεθανει και τοτε απο μακρυα ακουστηκε μια γκάιντα και γυρισε το κεφαλι και ειδε τον Αντονυ-αλλα τοτε δεν ηξερε ποιος ειναι ο Αντονυ.

Υ.Γ...μεχρι και ο μπαμπας μου συγκινηθηκε οταν ειδε τι βλεπω.
Εσυ τι θα παθεις;

"σήμερα στις 20.00 να βάλεις ετ-1, έχει σώτη.."

Ετσι ελεγε το μεηλ...και φυσικα 8 παρα 5 ειχα ανοιξει την τηλεοραση.Να δω το αγαπημενο μου ξωτικο.
Γιατι δεν μπορει να ειναι ανθρωπος.
Ειναι ενα μικρο,νευρικο,ξωτικο.
Μια κουκλα με πρασινα ματια που πετανε σπιθες και κοφτερο μυαλο.
Ενας μεγαλος μου ερωτας.
Ασχετα με το ποσο μ'αρεσουν τα τελευταια βιβλια της,καποτε την αγαπησα πολυ και δεν θα βγει ποτε απο μεσα μου.

Υ.Γ...μπορει να βγηκε σε χιλια αντιτυπα αλλα εγω το βρηκα.
Υ.Γ2..."Ο Ερωτας Θα Μας Κανει Κομματια.
Υ.Γ3... Μας εχει ηδη κανει."

Κανοντας χιλια και κατι ...

...χιλιομετρα,μεσα σε 30 ωρες,με ενδιαμεσο υπνο τεσσαρων και περπατημα εξι ωρων,αφηνα κομματια πισω μου-σαν τον Κοντορεβιθουλη ενα πραμα,
μονο που εμενα δεν με βρηκε ποτε κανεις-και γυρισα με δυο repeat
- ενα και δυο- στο μυαλο και στο αυτοκινητο μου.
Το cd κατω απο το σπιτι αρχισε να πηδαει-διαμαρτυρηθηκε.Το στομαχι μου ομως διαμαρτυρηθηκε ακομα περισσοτερο και μπαινοντας στο σπιτι,μου φανηκε οτι ακουσα ενα κρακ.Και μετα και αλλο.Και αλλο.
Στα ποσα κρακ,σπαει;Αναρωτιεμαι...



Θελω αποτομα να χειμωνιασει.Να φυγει ο ηλιος.
Να ερθουν μπορες και βροχες.
Να μαυρισει ο ουρανος και τα αστερια να μην δειχνουν καλοκαίρια.

Ιτς ον δε χάους.

Ενα για τον Tifoeus.

Δυο για τη Μπιζελω.

Τρια για την Παπαρουνα.

Τεσσερα για τον Πολυβιο.

Πεντε για την Mindstripper.

Εξι για τη Candy Blue.

Εφτα για τη Μαυρη Γατα.

Οχτω για σενα,που δεν μου μιλας πια.

Εννεα για μενα.

Και μια καλημερα για τη global,γιατι μου τελειωσαν τα σφηνακια.

SOS___SOS___SOS

Ας ερθει καποιος να βγαλει απο τη μπριζα,την τηλεοραση και το ντιβιντι.
Ή αλλιως...ποσα επεισοδια,απο μια γαμω-σειρα,μπορει να δει κανεις,σε ενα 24ωρο;

Ουφ! (Τωρα εχουμε και ονομα.)

Ξυπνας μια μερα και νοιωθεις υπευθυνος για καποιον.
Λιγο περισσοτερο απο οτι συνηθως.
Η archive εγινε και επισημα νονα,για πρωτη φορα στη ζωη της.Και ειναι χαρουμενη.



Κυριακατικες,μελωδικες καλημερες!

Παιχνιδι.

Μηνυμα:Καλη χρονια με υγεια,αγαπη,
χαμογελο και διαθεση.Και χαρα!
Και οτι επιθυμεις!Και πολλη μουσικη.





Αντι-μηνυμα:Με σενα διπλα μου θα ειχα παντα την υγεια μου.
Και αν μ'αγαπουσες λιγο,θα χαμογελουσα και θα ημουν παντα ευδιαθετη.
Και φυσικα χαρουμενη γιατι οτι επιθυμω θα το ειχα και τοτε η μουσικη δεν θα σταματουσε ποτε.
:)