"Αγία νοσταλγία τις αγάπες μου καλώ..."

Μερες τωρα σκεφτομαι-ανευ λογου υποθετω.
Το βραδυ που ειδαμε τη γλυκεια συμμορια,κρατωντας σφιχτα τα χερια μας.
Εκεινο το σημειο που φαινεται ολη η πολη και την ειχαμε πεσει για ωρες.
Τα πικ-νικ που καναμε διπλα στο κυμα,χειμωνα καιρο.
Το σκασιαρχειο που καναμε εκεινη την Καθαρα Δευτερα και που την περασαμε μεσα σ'εκεινη τη σαπισμενη βαρκα,στο τελος μια παραλιας.Τα πρωτα λογια.Το πρωτο φιλι.
Το επομενο πρωινο που ειχαμε ραντεβου στο verdi για την πρωτη μας εκδρομη-νομιζα πως δεν θα ερθεις,μου ειπες.Ειμαι περισσοτερο ευτυχισμενη απο ποτε,σκεφτηκα,και δεν θα ερχομουν;
Το ταξιδι,τα γελια,την ηρεμια που ενοιωθα μες στην αγκαλια σου.Το τατουαζ που εκανα για σενα.Ολα τα θυμαμαι.Και ας εχουν περασει τοσα χρονια.
Αυτο που σπαω το κεφαλι μου και δεν μπορω με τιποτα να το θυμηθω,ειναι η πρωτη φορα που καναμε ερωτα.Γινεται να μην το θυμαμαι;

Κατι πιο απολυτο απ'αυτο;

"Κι οταν πεθανουμε να μας θαψετε κοντα κοντα
για να μην τρεχουμε μεσα στη νυχτα να συναντηθουμε."

(Τ.Λειβ)

Ακου και δες! (προστακτικη.)

Aυτα που... προσταζει...
η...
διαθεση... μου.


Υ.Γ...Εδω δες το τρειλερ μιας ταινιας,οπως δεν το εχεις δει ποτε.

Καθως γυρνουσα...

...σπιτι πριν απο λιγο,επεσα πανω στο διπλανο σκηνικο.Μια πορτα που δεν εχω δει ποτε ανοιχτη,ειχε διακοσμηθει με αυτο το καδρο.Στην αρχη με πιασαν τα γελια-για πολλους λογους.Μετα αγχωθηκα...εκλογες ερχονται,ποτε δεν ξερεις.

Φιλια και καλησπερες εκει εξω.


Υ.Γ...Τωρα που επεσαν οι πρωτες βροχες,που αρχισαμε τους ζεστους καφεδες,που κατεβασαμε τα μακρυμανικα,που κλεινουμε τα παραθυρα το βραδυ,που βγαλαμε τις κουβερτες,ηρθε η ωρα να αρχισουμε και τις "χειμωνιατικες" μουσικες.
Εδω θα βρειτε το νεο δισκο της Madeleine Peyroux-ακρως χειμωνιατικη για μενα-.

Χρωματιστες-μουσικες-αποριες.

"All the lonely people,Where do they all come from?"

Φανηκε η μερα απο το πρωι...

...οτι θα ειναι περιεργη.Τα ξημερωματα η ομιχλη ηταν τοσο πυκνη που την εκοβες με το μαχαιρι και τη σερβιρες ανετα στο πιατο σαν μαρεγκα.Μετα ανοιξε ο ουρανος.Τα συννεφα τρεχαν σαν τρελλα και μενα μου μπηκαν τρελλες ιδεες-να φυγω παλι.
Το απογευμα γυρισα σπιτι,εκανα ενα μπανιο και ενω χαζευα στο νετ,νυσταξα.Σιγα το πραγμα μπορει να πεις τωρα εσυ,αλλα για εναν ανθρωπο που δεν κοιμαται ποτε μεσημερι και εχει να κοιμηθει 7,6 ή ακομα και 5 ωρες συνεχομενες,μηνες,ειναι μεγαλο πραγμα.Αφησα την τηλεοραση να παιζει στο μουγκο,αφησα το μελωδια να παιζει στο πισι,σκεπαστηκα και εκλεισα τα ματια.Δεν πρεπει να κοιμηθηκα ουτε 10 λεπτα.Ξυπνησα ιδρωμενη και τρομαγμενη.Ο μαμαλακης σερβιρε ενα γλυκο στο πιατο και ο ιωαννου καποιον ευχαριστουσε.Η καρδια μου χτυπουσε δυνατα-ακομα χτυπαει-.
Ειδα παλι εκεινο το ονειρο...εκεινο που ειδα το βραδυ πριν την εγχειρηση,πριν δυο χρονια.(το θυμασαι,Β;-σε σενα το ειχα τοτε.)Αν το ειχα καταγραψει θα εβλεπα τωρα οτι ηταν ακριβως ιδιο.Το πλανο,η σκηνοθεσια,ο ηχος,το μονταζ.Σαν να ηταν αποθηκευμενο σε καποιο συρταρι του μυαλου μου και καποιος το εβγαλε και το προβαλε.Κατεβαινα κατι σκαλες.Στην αρχη αργα και χαλαρα.Μετα με αγωνια και αγχος.Αρχισα να τρεχω και τελικα εφτασα σε ενα πλατυσκαλο.Εκει καθοσουν ορθιος και με περιμενες.Αγκαλιαστηκαμε και αφου τα ειπαμε λιγο και επρεπε να φυγεις μου ειπες:"Aντε ελα,σε περιμενω.Βαρεθηκα μονος μου".Και εφυγες.Και ξυπνησα.Χαλια.
Και τοτε και τωρα.Γιατι εσυ εισαι εκει "πανω" και εγω εδω κατω.Και απορω γιατι επιμενεις να μου κανεις προσκλησεις.Και αναρωτιεμαι,εγω μεχρι ποτε θα τις αποφευγω.
Να το εκλαβω ως σημαδι ή ως υποσυνειδητο μου φοβο;
Ή μηπως τελικα,οντως,βαρεθηκες μονος;
(θα δειξει.)

Παρελθον,παρον,μελλον...ή μηπως αναποδα;

"Κι αν η ελπίδα το μέλλον συντηρεί
η μνήμη τρέφει το παρόν
το παρελθόν μας δικαιώνοντας
Γιατί ότι υπήρξε μια φορά
δε γίνεται να πάψει να'χει υπάρξει."

Ειμαι ζαβολιαρα;

Η κοπελια ΑΥΤΗ εχει σημερα γενεθλια.Και κραταει το στομα της ερμητικα κλεισμενο,για να μην κερασει.Καταλαβατε;
(Την πρωτη αντιρυτιδικη,θα στην κανω δωρο εγω.Μην αγχωνεσαι.)
(Και μη βαρας.)

Οταν ημουν πιο...

...μικρη,φοβομουν πολυ τις βελονες.Σε σημειο να μην εχω κανει τα μισα εμβολια που επρεπε στην παιδικη μου ηλικια.Ειτε γιατι το εσκαγα απο το πικπα,ειτε γιατι τους τα επρηζα και στελναν τη μαμα μου αλλου να τα κανει.
Καποια στιγμη ακριβως στα 20 μου,αρρωστησα πολυ.Θυμαμαι μια νοσοκομα να με κυνηγαει σ'ολο τον οροφο του νοσοκομειου γιατι δεν την αφηνα-ενω ειχα κατατρυπημενα χερια-να μου παρει αιμα απο το δαχτυλο.Εμεινα στο νοσοκομειο πανω απο ενα μηνα.Αλλαξα τμηματα και γιατρους,ειδα ανθρωπους να πεθαινουν διπλα μου,παιδια με ξυρισμενα κεφαλια και μασκες στο προσωπο.Εκλαψα πολυ.Ενοιωσα πως θα πεθανω.Αλλα δεν πεθανα*.
Βγηκα και ορκιστηκα οτι δεν θα αφησω κανενα να μου παρει αιμα ξανα.Ποτε.
Φετος την ανοιξη βρεθηκα κοντα σε μια αιμοδοσια.Δεν ξερω γιατι-ισως και οι ανθρωποι που ηταν μαζι μου-αλλα μπηκα μεσα.Και εδωσα αιμα-εθελοντικα-για πρωτη φορα στη ζωη μου.
Σημερα ηταν η δευτερη φορα.Και αποφασισα οτι θα το κανω αυτο,ξανα και ξανα μεχρι τοτε που θα μπορω.(Ισως αυτο με κανει καλυτερο ανθρωπο.)

*Δεν ειναι ολοι οι ανθρωποι τυχεροι-πανε τρια χρονια,περιπου σαν σημερα.


Υ.Γ...(Mη νοιωθεις μονος,σε σκεφτομαι πολυ.)

Υ.Γ2...(Αλλα τι μαλακιες σου λεω τωρα εγω,εε;)

Χμμ...

Που να οδηγει,αραγε;





Υ.Γ..."Μα εγω περνουσα την στερνη την πυλη,
με του καιρου δεμενος τις κλωστες."

Το μονο που τα συνδεει...

...ειναι η αγαπη μου γι'αυτα.Λετ δε μιουζικ πλει.

α)"Έχει διαφορά
να βρίσκεις μες στη λύπη τη χαρά."

β)"Μόνο τα σημάδια του έρωτα αγκαλιάσαμε
στην καρδιά μια βουτιά δεν αρκεί
Τ' άλλα είναι κοράλλια που ακόμα δεν τα φτάσαμε
είν' η αγάπη απάτητη γη."

γ)Dinineata.

δ)I want run
I want hide
I only want to live
To live my life


ε)"Πήγαινα
και στους ώμους τα δάκρυα
τα δάκρυα ποτάμια ανοιχτά."

ζ)"Σκόπελος, καλοκαίρι του 1990, θάλασσα και ουρανός είχανε γίνει ένα."

η)Sozinha

Υ.Γ...Και αυτο για το χθεσινο φεγγαρι.

Δροσερες και γλυκες καλησπερες.

Αγαπημενος Λειβαδιτης...

"Kανεις δε θα μαθει ποτε με ποσες αγρύπνιες συντηρησα τη ζωη μου..."

Οταν...

...βαζεις τα φυστικια μεσα στο ποτηρι και κρατας αδειο το μπολακι,
...οταν πας τον καφε με τα παγακια αλλα χωρις το νερο,
...οταν πας νεροποτηρα αδεια,
...οταν βαζεις λεμονι στο ουισκι-κολα,
...οταν το να σκυψεις στο ψυγειο,σου φαινεται κατορθωμα,
...οταν παραπατας στο ισιωμα,
...οταν φωναζεις καποιον να σου ανοιξει μια κονσερβα,
...οταν θες να χτυπησεις σαν χταποδια,τους μισους απο τους πελατες σου,
τοτε...ειναι εμφανες,οτι κουραστηκες.

Breath in,breath out-^-Breath in,breath out-^-Breath in,breath out.

Τα φιλια μου.


Y.Γ...Ηχος ταξιδιαρικος.

To καλοκαιρι περασε...

...ως εξης:Με μεγαλες και οδυνηρες περιοδους αυπνιας-ακριβως οπως ο χειμωνας δηλαδη-.Με εξαντλημενες αντοχες.Με μεγαλες χαρες και μεγαλα ζορια.Με κλαμματα και γελια.Με καινουργιους ανθρωπους στη ζωη μου αλλα και παλιους που ξαναγιναν καινουργιοι.Με εξομολογησεις,με αποδοχες,με ερμηνειες,με εθισμους.Ηταν δυσκολο αλλα και λυτρωτικο.Ηταν μεγαλο και ελπιδοφορο.Αλλα κυριως ηταν γενναιοδωρο.Μου εφερε εναν υγειεστατο,πανεμορφο και καθολου γκρινιαρη βαφτισιμιο.Μου εφερε χαλαρωση στο μεσα μου.Μου εφερε νεα σχεδια.Μου εφερε νεα ταξιδια.Ομορφες εικονες.

Φιλια απο μια τρελλονονα.

Σκεψεις σε στιγμες χαρμολυπης.

Δεν ειναι καθολου τυχαιο τελικα που αγαπαμε καποιους ανθρωπους.

Μεγαλα ψεμματα.

"Summertime
And the livin' is easy."

...........................

Εχει σημασια τι θελουμε τελικα;

Οσα εχουμε δει...

...και οσα δεν θα δουμε ποτε.Οσα μπορουμε να φανταστουμε και οσα δεν μπορει να φτασει η φαντασια μας.Οσα μας κανουν να ειμαστε περηφανοι(σκατα!) και οσα μας ντροπιαζουν.

Εσπασα.Απλα πραγματα.Εγινα κομματια.Και δεν μπορω να φανταστω καν τι σημαινουν ολ'αυτα.Η εποχη των ανθρωπων τελειωσε.
Μαζεψε το στομαχι σου και μπες εδω.


Υ.Γ...Τελικα δεν υπαρχω.Δεν θελω να υπαρχω.

Μηπως ;

Μηπως δεν υπαρχω;...αυτο δεν το ειχα σκεφτει.

Καλημερες-φιλια,με γευση δυοσμο και λεμονι.

Καπου το ειχα διαβασει...

...το ειδα στον υπνο μου-μπορει και να το βιωσα-δεν θυμαμαι ακριβως,αλλα ελεγε το εξης:








Την καλημερα μου και τα φιλια μου.




Y.Γ..."Σ'αυτον τον κοσμο,οσοι αγαπουνε,τρωνε βρωμικο ψωμι."

Απορια εξομολογημενη,απορια ουκ εστι;

"Γιατι μ'αγαπησες,καποτε;"ρωτησα καποιον που μ'αγαπουσε παλια.
"Γιατι ρωτας",μου ειπε.
"Αναρωτιεμαι γιατι δεν μ'αγαπαει κανεις τωρα."
Εκεινη την ωρα,το τηλεφωνο εκανε διακοπες ή ετσι μου φανηκε εμενα γιατι δεν ηθελα ν'ακουσω τη συνεχεια.Μπορει και εντεκα μικροσκοπικοι εξωγηινοι να μπηκαν στη γραμμη για να καταγραψουν τη συνομιλια μας,ποιος ξερει.Παντως εγω δεν εκουσα τιποτα.

Καλο απογευμα και φιλια με γευση μερεντας.






Υ.Γ...Η Leonor Watling,ισπανιδα ηθοποιος,γνωστη απο καποιες ταινιες του Αλμοδοβαρ-και οχι μονο-εχει ενα εκπληκτικο γκρουπακι και τραγουδαει υπεροχα.Αφηνω εδω ενα δειγμα και ενα αλλο εδω απο το τελευταιο τους αλμπουμ.
Εδω επισης μπορειτε να δειτε ενα βιντεοκλιπ-για οσους δεν θυμουνται ή δεν ξερουν ποια ειναι.

Υ.Γ2...Δεν θελω να διαβασω καμια κριτικη,κανενα σχολιο για τη σημερινη συναυλια των Archive.Για μενα ειναι σαν να μην εγινε ποτε.(ΦΑΚ.)

Χθες το βραδυ...

...ξαφνικα,εκοψε ο αερας.Μετα απο τρεις εβδομαδες.Απλωθηκε μια ησυχια στο χωριο.Ο κοσμος μιλουσε χαμηλοφωνα και η μουσικη ηταν ιδανικη για εκεινη τη στιγμη.
Tα μοχιτο και οι μαργαριτες πινοντουσαν αβιαστα αλλα και γρηγορα ταυτοχρονα.Ενας σκυλος κοιμηθηκε στα ποδια μου.Η παρεα μου εφυγε νωρις.Εγω απολαμβανα την ησυχια.Καποιοι ηρθαν πεινασμενοι στις 3 παρα.Φυγαν φαγωμενοι και μεθυσμενοι στις 4.30.Σωπηλα.Με σεβασμο στη μοναδικη βραδυα που ο αερας ειχε σωπασει.

Το τελευταιο διαστημα,οποτε θυμωνω νοιωθω ενα δυνατο φτερουγισμα μεσα στο δεξι μου αυτι.Λετε ο αερας και τα νευρα να με οδηγουν στη τρελλα;
(νομιζω ο Ρεμπω το ελεγε..."ενοιωσα τον ανεμο απο το φτερουγισμα της τρελλας,καθως πετουσε απο πανω μου".)

Για καποιους σημερα ειναι μια υπεροχη δευτερα.
Καλησπερα.Τα φιλια μου.

Θελω να επανερθει...

...η θανατικη ποινη.Και οχι με ενεσεις,φαρμακα και ευκολες μαλακιες.
Με ξυλο,με ηλεκτροσοκ,με κρεμαλα.Οτι πιο βαναυσο υπαρχει.

Μικρη,απολυτη ευτυχια:...

...να με βλεπει να κοιμαμαι κουλουριασμενη στον καναπε,να με σκεπαζει και μετα,κανοντας ολη την ησυχια του κοσμου,να με αφηνει να ξεκουραστω.
Μπορω να τρεφομαι μονο με τετοια σ'ολη μου τη ζωη;

Φιλί.(Ειδικα για σενα.)

H νυχτα μου ...

...τελειωνει μ'αυτο και με μενα οχι πολυ καλα.

Μετα απο μια κουβεντα...

...σημερα,θα΄θελα να'μαι σ'ενα αυτοκινητο ή σε μια μηχανη και να ανηφοριζω για την Ηπειρο.Να ζαλιστω απο τις πολλες στροφες αλλα μετα να στρωσω το στομαχι μονο με τη θεα απο εκει ψηλα.Να καταληξω σ'ενα παλιο πετρινο σπιτι,με γυριστη σκαλα ή σ'ενα κτημα με μηλιες.Nα περπατησω μεχρι τη Μονη της Κηπίνας και πανω στον Καλαρρυτικο.Να μιλησω με τους παπουδες,να δοκιμασω το τσιπουρο τους,να ζητησω συνταγες για πιττες απο τις γιαγιαδες και να μην ντραπω να δοκιμασω τα καλουδια τους.Να γελασω με τις χορευτικες φιγουρες των νεων στα πανηγυρια.Να ακουσω κλαρινο και να ανατριχιασω ολοκληρη.Να ειναι καλοκαιρι και να παγωνω.Γιατι ετσι ειναι τα βουνα και εγω τα γουσταρω πολυ.

Αν αυτο γινοταν σημερα,ολη τη μερα θα μπορουσε να ακουγεται αυτο.
Φιλια.

Ή

"...Και φωτιές ανάβανε στους απάνω δρόμους
Τ’άη Γιάννη θα’τανε,θαρρώ..."
ή
"...Aνήμερα τ’ Άη Γιάννη θ’ ανάψουμε φωτιές
να γίνουν στο ντουμάνι στάχτη οι αναποδιές..."
ή
"...Στην πύλη τ' Αδριανού κοντά στου Μακρυγιάννη
μέσ' τις φωτιές μας ρίξανε μια νύχτα τ'Αη Γιάννη..."
ή
"...Aνάβουνε φωτιές στις γειτονιές
του Άη Γιάννη,αχ πόσα ξέρεις και μού λες
Αχ πόσα τέτοια ξέρεις και μού λες
που’χουν πεθάνει..."

Υ.Γ...Παρ'ολ'αυτα η νυχτα κλεινει διαφορετικα. Πολυ διαφορετικα.

Ομορφες,γλυκες καληνυχτες.

Αν συγκρινω...

...το κλαμα ενος μωρου "μ'αυτο",
ειναι σιγουρο οτι "αυτο" θα με πονεσει πιο πολυ.




Αφιερωμενο στον Πολυβιο,στο Μαιανδρο και στη Mindstripper γιατι κατι τους -μας- τρωει τελευταια.





Υ.Γ...ειναι κοντα η μερα που με μαργαριτες,καϊπιρινιες και μοχιτος,θα λυσουμε ολα μας τα αινιγματα.Σας φιλω πολυ.

Υ.Γ2.."Λοιπον,οπως τα χερια μου ξερουν ολα τα χαδια και τα ματια μου ολες τις ματιες,ετσι και τα χειλη μου θυμουνται ολες τις λεξεις,το στομα μου ειναι γεματο με φρασεις,αλλο αν καθονται μεσα εκει και διαλυονται,κατι τετοιο σαν να ειπωθηκε με ενα εναρκτηριο αργοσυρτο αχ,που η Στελλα δεν αφησε ασχολιαστο,λαμποντας ειπε και το εννοουσε,αγαπω τους ανθρωπους που αναστεναζουν ωραια."
Ο Αγιος της Μοναξιας.

Μια περιεργη...

...συγκυρια καποτε μ'εκανε να πηγαινω προς τον ταφο ενος ανθρωπου που αγαπουσα πολυ-που και αυτος με τη σειρα του αγαπουσε πολυ τη Bjork-ακουγοντας στο ραδιο ενα remix του Sasha,στο κοινο αγαπημενο μας i miss you.H στιγμη μου φανηκε το λιγοτερο ειρωνικη παρ'ολ'αυτα μ'εκανε να πλανταξω στο κλαμα.
Εψαξα εκεινο το remix πολυ.Αλλα δεν το βρηκα.Μετα το ξεχασα.
Πριν λιγες μερες το πετυχα εντελως τυχαια και ξαναπλανταξα στο κλαμα.

I miss you,λεει η Bjork και ο Sasha και εγω και αυτος και εσυ.

Y.Γ...μετα ειπα να ξορκισω το θανατικο που μ'εχει πιασει,
με δυο φιλιά και μια αγκαλια:
Ματς.
Μουτς.
Χαγκ.

Καλημερες με αερα,ηλιο και θαλασσσινο αλατι.

Χθες το απογευμα...

...νομιζα ξαφνικα πως θα πεθαινα.
Εκεινη την ωρα επαιζε αυτο το τραγουδι.
Μετα για καποιο λογο,εζησα.


Το βραδυ γυρνωντας σπιτι,κοντεψα να σκοτωθω.
Μετα γελουσα ολη τη νυχτα.




Υ.Γ...το artwork ειναι κλεμμενo απο το δικτυο.

Aν μου ελεγες...

...να διαλεξω 10 -εντελως- αγαπημενα τραγουδια απο τοτε που καταλαβα τι θα πει μουσικη,αυτο εδω θα ηταν σιγουρα το ενα.



Υ.Γ...και θα ευγνωμονω παντα αυτον που μου το εμαθε,πριν χρονια.

Εχει κρυο...

...γαμωτο.Το βραδυ παγωνει η μυτη μου και δεν μπορω να κοιμηθω.Το πρωι φυσαει και δεν μπορω να παω για μπανιο.Κοντευει 15 Ιουνη-τι;εφτασε κιολας;-και κατι δεν παει καλα.
Τεσπα...με χειμωνιατικη διαθεση εψαχνα για το σημερινο-πριν τον υπνο repeat.Και βρηκα το απολυτο ορχηστρικο που ειχα καιρο ν'ακουσω-απο εκεινη τη συναυλια στην Κοπενχαγη που δεν ειπωθηκε ουτε ενα κομματι στ'αγγλικα.Αλλα δεν μ'ενοιαξε καθολου.
(γιατι τη θυμηθηκα τωρα την Κοπενχαγη...εκει θα'θελα να'μαι-αραγε τι να κανει τωρα εκεινος ο νεαρουλης που τον εβλεπα καθε νυχτα απο το δωματιο του ξενοδοχειου-δεν εφταιγα εγω,αυτος δεν ειχε κουρτινες.)

Φιλια και καληνυχτες.

Εντεκα πραγματα...

...που μισω/σιχαινομαι/απεχθανομαι/αποστρεφομαι/αντιπαθω.

1)Τα ροδακινα και τα ομοια τους φρουτα.Ουτε να τα βλεπω,ουτε να τ'ακουω,ουτε να τα πιανω...ποσο μαλλον να τα τρωω και (φτου) να τα πινω.Σιχαινομαι τους κωλοχυμους τους.
(Αφορμη:τα τενεκεδενια 5κιλα που μας διναν στο σχολειο.Και εκεινος ο σκατοδασκαλος που μας εδινε με το ζορι να το πινουμε στην ταξη,δυο φορες τη μερα.)

2)Τους εκνευριστικους θορυβους.Τα δαχτυλα που σπανε,το καθαρισμα των δοντιων με τη γλωσσα,τη γλωσσα που πλαταγιαζει οταν μασαει.Φρικαρω!

3)Τα τορτελινια και τις μπαμιες.
(Αφορμη:Η πρωτη μου κριση ελκους συνεπεσε με μυρωδια τορτελινιων στο σπιτι.Απο τοτε ουτε να τα δω.Η μπαμιες κατι μου καναν απο μικρη.)

4)Τους αδιακριτους ανθρωπους.Αυτους που παιρνουν θαρρος χωρις εσυ να τους το δωσεις.
(Πολλες αφορμες.)

5)Καποια πραγματα κομμενα εγκαρσια.Παρτε μια μπανανα και κοψτε την στη μεση.Δειτε μετα τα σχηματα που εχει η φλουδα της,οταν ειναι ετσι κομμενη.Αυτο σιχαινομαι.
Και οτι αλλο γινεται ετσι οταν κοπει.(Δεν μπορω να το εξηγησω καλυτερα.)

6)Το φιλτρο των τσιγαρων.Δεν εχω καπνισει ποτε τσιγαρο με φιλτρο,δεν πιανω αναμμενο τσιγαρο αλλουνου,γοπες και τασακια.Ο καπνος δεν με πειραζει.Αλλα απεχθανομαι τα φιλτρα.

7)Να με ακουμπαει καποιος-αγνωστος,συγγενης,οχι φιλος-χωρις λογο.Δεν θελω!Κατω τα ξερα σου.

8)Να μιλαω με καποιον και να μην με καταλαβαινει.Να του λεω ασπρο και να μου λεει μαυρο.Δεν αντεχω.Να εχω νευριασει με κατι και να μου λενε:Ελα μωρε,δεν πειραζει!
Γκρρρρρ!

9)Να με ξυπνανε οταν κοιμαμαι.Οταν επιτελους με παρει ο υπνος και με ξυπνησεις,μπορει να σε σκοτωσω.Επισης να με ξυπνανε με ασχημο τροπο-θορυβο.

10)Να μου επιβαλλει καποιος του μουσικη του.Ειναι φασιστικο,το ξερω,αλλα δεν αντεχω.

11)Οτι περιβαλλει το θανατο.Τα φερετρα,τα στεφανια,τα ταφικα μας εθιμα,τα καινουργια ρουχα,τα ξενυχτια.Οτιδηποτε μπορει να τσαλαπατησει την αξιοπρεπεια του νεκρου.
Ευχομαι να πεθανω πρωτη για να μη ζησω ξανα το θανατο των ανθρωπων που αγαπαω.
(Αφορμη:Καποιες φρικαλεες καταστασεις.)
Υ.Γ..."και οποιος θανατο φοβαται,θα τον κουβαλα στους ωμους."



Συμπερασμα:Eιμαι πολυυυυ περιεργος ανθρωπος.Stay away.



Υ.Γ...Αφιερωμενο στον Enteka που μ'εκανε να σκεφτομαι με εντεκαδες.


Τα φιλια μου εκει εξω.

Tην πρωτη φορα...

...που ειδα τους Massive Attack νομιζω ηταν το '96.Στο Θεατρο Δασους.Και επισης πρεπει να ηταν και Κυριακη γιατι το Σ/Κ ειχαμε κατασκηνωσει στην πλατεια ενος ερειπωμενου χωριου,καπου στα Πιέρια.Ηταν απο τις καλυτερες εκδρομες της ζωης μου.Ενα ντεσεβω,ενας σκαραβαιος,τρια κοριτσια,τρια αγορια και τρεις σκηνες.Η πλατεια ειχε ενα ξεχαρβαλωμενο παγκακι,μια βρυση,ενα δεντρο,και μια εκκλησια.Θυμαμαι διαφορα σκηνικα απο εκεινες τις μερες-ο Φ. να εχει μολις ανακαλυψει το Χρηστιδη και ολες τις μερες δεν σηκωσε το κεφαλι να μας πει μια κουβεντα,εναν βοσκο που μας τρομοκρατησε χτυπωντας το πρωι της Κυριακης την καμπανα πανω απο τα κεφαλια μας,τα σημειωματα και τα σημαδια που αφηναμε στο δρομο για να μας βρει καποιος που θα ερχοταν μετα,την ηρεμια και την ασφαλεια που ενοιωθα διπλα στους φιλους μου.Το απογευμα της Κυριακης τα μαζεψαμε και πηγαμε κατευθειαν στο Θεατρο Δασους.Συναντησαμε και αλλους φιλους,βγηκαμε φωτογραφιες-ο Φ.ακομα και μεχρι να αρχισει η συναυλια διαβαζε το bororo-και αφεθηκαμε στη μαγεια των Μassive.H συναυλια κρατησε λιγοτερο απο ωρα.Ισως να ηταν και περισσοτερη η ωρα που χτυπιομασταν για να ξαναβγουν στη σκηνη.Αυτοι τιποτα.Θυμαμαι οτι φυγαμε θυμωμενοι.

Εκεινη η παρεα διαλυθηκε,για την ακριβεια τ'αγορια φυγανε-τα κοριτσια απο μικρα μαζι δεν μαθαν να χωριζουνε παρα μονο απο την αποσταση-νοητα ηταν μαζι και αυτη τη φορα.Το ντεσεβω σκονιζεται σε μια αποθηκη και ο σκαραβαιος μετα απο τρακαρισμα κατεληξε για σιδερα.Το εγκατελειμενο χωριο ειναι πλεον τουριστικο θερετρο.Ο Χρηστιδης δεν εχει γραψει καλυτερα βιβλια απο εκεινα τα δυο του πρωτα.

Δεκα χρονια μετα η συναυλια δεν μ'ενθουσιασε και παλι.Μου αρεσε αλλα δεν ειχε αυτο το που σε κανει να θες να μεινεις εκει για παντα.Μετα απο τοσα χρονια ηθελα περισσοτερα.
Αλλα απο την αλλη ειμαι χαρουμενη γιατι θυμηθηκα ολα αυτα.
Και επισης θυμηθηκα ποσο δεμενη ειμαι με μερικους ανθρωπους.Και ποσο πολυ-εδω στην ξενητια -μου λειπουνε.

Καλημερα σε σας,καληνυχτα σε μενα.

Y.Γ...Nothing's changed!

Υ.Γ2...Ζζζντούπ!

Ειναι αυτη η στιγμη ...

...που σπανια ξεχνας στη ζωη σου-ασχετα αν εχει επαναληφθει αρκετες φορες.Ειναι η δεδομενη στιγμη που κάποια καινουργια δαχτυλα κανουν βολτες στις μικρες-αλλα υπαρκτες-ρυτιδες του προσωπου σου.Ειναι η στιγμη που χωρις πολλη σκεψη βουτας το χερι σου μεσα στο στο δικο του.Που ψαχνεις κατω από τα γυαλια του να δεις αν σε κοιταει.Που φορας τα γυαλια σου για να τον κρυφοκοιταζεις.Που νοιωθεις ότι είναι συνεχεια διπλα σου-και ας μην είναι.Που θες να μιλησεις αλλα αφηνεις τη σιωπη να πει αυτό που θελεις.Που αλλες φορες παλι,θελεις να τα πεις ολα.Ειναι η στιγμη που γνωριζεις ένα καινουργιο σωμα.Και που θες να μην αφησεις σπιθαμή ανεξερευνητη.Ειναι που αποκτας νεες συνηθειες.Που νοιωθεις οτι η τραπουλα ξαναμοιραστηκε.

Ετσι και σημερα...
"Να σου πω...παρε με από εδω."

Καλοκαιρι-χειμωνας.

Υ.Γ...Μεγαλες αντιθεσεις.

Το εχω ξαναπει...

...οτι αν λατρευω μια τηλεοπτικη σειρα απο την τοτε που θυμαμαι τον εαυτο μου,αυτη ειναι Το Καμπινγκ.Ειναι ολη αυτη η αισθηση του καλοκαιριου,της θαλασσας,της ελληνικης κοινωνιας-ειδικα της δεκαετιας του '80-των χαρακτηριστηκων μορφων-ο τρελλος που τα εχει τετρακοσια,ο τζογαδορος,ο Ελληναρας ναυαγοσωστης,ο αγροφυλακας,ο κλεφτης,τα φρικια που τελικα δεν ειναι και τοσο φρικια.
Οι ερωτες-ο χαλαρος ερωτας του Τακη με την Αννετ,ο πρωτος ερωτας του Μητσου με τη μανα(ξεχασα το ονομα της),ο κρυφος ερωτας της Κατινας και του καπεταν Αντωνη,ο ακαρπος ερωτας του αγροφυλακα με την Κατινα,ο μετεπειτα ερωτας του Τακη με την αρχαιολογο,ο ερωτας και η φαγωμαρα του Σπυρου με τη γυνακα του-και το πορτοκαλι ντεσεβω τους.
Οι γκαφες-του μαγειρα,του ναυαγοσωστη,του Μητσου,του Μάιμου.
Ο Πετραν.Και αυτος του Καμπινγκ και ο Αλλος.Ο μεγαλος ερωτας.

Για μενα το Καμπινγκ ειναι μια εποχη ολοκληρη.Ειναι βραδιες που οι κασσετες παιζουν απο το πρωτο επεισοδιο,μεχρι το τελευταιο.Ειναι ατακες που κουβαλαμε ολη η παρεα μαζι μας χρονια.Ειναι η θαλασσα.Ειναι ο ερωτας.Ειναι το καλοκαιρι.


Τη σκηνοθεσια ειχε κανει ο Ανδρεας Θωμοπουλος και τη μουσικη ο Παναγιωτης Καλαντζοπουλος.Και επειδη αρκετοι μου τη ζητησαν αφηνω εδω την εναρξη και ενα ενδιαμεσο θεμα.Καλη ακροαση και καλο καλοκαιρι.


Υ.Γ...μακαρι η Ερτ να σταματησει τα Βραζιλιανικα και να παιξει ξανα αυτες τις σειρες.
Υ.Γ2...η φωτο ειναι του Chaca Khan και τη δανειστηκα απο τα παραθυρα.

Κατι καινουργια ...

...παπουτσακια,μου εχουν ρημαξει τον αστραγαλο.Μετα απο διημερο tribute στη σαγιοναρα,ειπα σημερα να βαλω ενα παπουτσακι μιας και ειχε μια σχετικη ψυχρα.Αλλα πονος και παλι πονος.Εψαξα να βαλω ενα τσιροτο αλλα μετα θυμηθηκα αυτο το υπεροχο ποστ του προβατου και εβαλα παλι σαγιοναρα.

Υ.Γ...γαμωτο,απειρα κουνουπια.

Υστερογραφα.

Υ.Γ5..."Μαγνητης."

Υ.Γ4..."Αυτό το βέλος απ' την καρδιά μου,ποτέ κανείς δε θα μπορέσει να το βγάλει."

Υ.Γ3..."Κλαις,δε σου'χω πει καρδιά μου,μη μου κλαις
Θα λάμψουν όλα για όσα φταις
θα γίνουν λαμπερές στιγμές."


Y.Γ2..."Μες στο γέλιο σου μου φάνηκε πως είδα την ζωή
σαν τραγούδι που γυρεύει να το γράψω."

Υ.Γ1..."Φευγω ακομα πιο μακρυα."

Δειτε οπωσδηποτε...

... το αλφάβητο της Maria(s) Adouaneta(s).

Lights.

Αν και εχουν περασει μονο δυο χρονια μετα το Noise,αν και τους εχω δει δυο φορες live,αν και μ'εχουν βοηθησει να διανυσω χιλιαδες χιλιομετρα χωρις να κοιμηθω πανω στο τιμονι,αν και εχω ακουσει απειρες φορες τους δισκους τους,αν και ηταν η αιτια να παρω αυτο το nickname,αν και αλλαξαν τραγουδιστη και δεν ηξερα αν αυτο θα μ'αρεσει,αν και εχω μπερδεψει τα καλα με τα κακα...περιμενα πως και πως αυτο το δισκο.
Το Lights εχει ηδη λειωσει στη βελονα του σκληρου μου.(Άϊ λοβ δεμ καργα.)

Υ.Γ...Εδω ενα τραγουδι που αγαπησα μετα τα πρωτα ακουσματα-αν και εχω μεγαλυτερη αδυναμια στα δεκαλεπτα- και εδω -σ'ενα κλεμμενο λινκ-ολο το αλμπουμ.

Ουφφφ...

...επιτελους φυσηξε.

Υ.Γ..."Νερό και φωτιά που κυλάει στα χωράφια
Φυτρώνουν στον ήλιο πλατάνια ζεστά
κυπαρίσσια οριζόντια
κοιμητήρια μικρά
να κοιμούνται οι πόθοι
Τα μεγάλα ταξίδια."

Φανταζομαι...

...νυχτερινο καλοκαιριατικο ουρανο,το δερμα τσιτωμενο απο τη θαλασσα,αλμυρα φιλια μπερδεμενα με ακριβο ουισκι και απο πισω να παιζει αυτο το τραγουδι."Εveryday together,everyday forever."


Y.Γ..."H πραγματικότητα συγχέεται με την παραίσθηση,η φιλία δοκιμάζεται,ο έρωτας πεθαίνει μαζί με το καλοκαίρι―όλα μοιάζουν επισφαλή,εύθραυστα και διφορούμενα."

Eπιτελους σταματησε...

...να φυσαει.Σημερα ηταν η πρωτη ζεστη μερα.Βγαλαμε ανετα τα μακρυμανικα και αφησαμε τα χερια μας-εστω- να παρουν λιγο χρωμα.Φυσικα δεν αντεξαμε και πολυ,καναμε την πρωτη κοπανα(-παμε;-φυγαμε!)και κατηφορησαμε για γεμιστα,σαλατες και παγωμενη μπυρα.Ειχε απολυτη ησυχια-μονο ο ηχος της θαλασσας και των ποτηριων μας ηταν εκει-και εμεις μαλλωναμε για το ποιο ψαρι ειναι καλυτερο.Μετα γυρισε ο αερας και μας θυμισε οτι χρειαζομαστε καφε και γλυκο.Μου κολλησε και ενα τραγουδι σημερα-οχι τυχαια φανταζομαι-που το λατρευω απο το Λεκκα αλλα το αφηνω-πισω απο τη γνωστη γλαστρα-ετσι οπως το αγαπησαμε απο τη Μαριζα Κωχ.

Υ.Γ...Θα μεταλάβω με νερό θαλασσινό
στάλα τη στάλα συναγμένο απ’ το κορμί σου.

Υ.Γ2...Ακομα μια μυρωδια καλοκαιριου.




Τα-γεματα αλατισμενο αερα-φιλια μου και την καλησπερα μου.


Απντέιτ....Μια φορα δεν αρκει.

Γράμμα.

"Μακριά πολύ μακριά
να ταξιδεύουμε
κι ο ήλιος πάντα μόνους
να μας βρίσκει."
Ν.Κ.





(Eδω...η αντίφαση.)


Υ.Γ.Καλη μας νυχτα.

Εβαλα στο καραβι ...

...τους πρωτους επισκεπτες του καλοκαιριου.Η μικρη εκλαιγε.Πρωτη της φορα στο νησι και φωναζε στο λιμανι"δεν θελω να φυγω".Ευτυχως ειχε εναν ωμο να κλαψει γιατι το ταξιδι του γυρισμου-μικρο ή μεγαλο-μπορει καμια φορα να γινει ατελειωτο.Νομιζω ομως πως μπορει να βασιστει σ'αυτον τον ωμο,που την πρωτη ημερα των διακοπων τους,μπηκε μεσα στο φουρνο και της αφιερωσε δυνατα:
"We would sleep in cheap hotels
and wake up from the sound
of bells on Sundays
We would only drink cheap wine
but I was yours and you were mine"
-τραγουδι αγαπημενο που ομως δεν ειναι για φρεσκα ζευγαρια οπως αυτο-και ηταν ευτυχισμενος γιατι το ενοιωθε.Θελω μονο να ειμαστε μαζι,μου λεει...τιποτε αλλο.
Και ανατριχιασα γιατι απο την μια τον πιστευα και απο την αλλη κατι μεσα μου,μου ελεγε να μην τα χαψω ξανα αυτα.Αλλα αυτο ηταν δικη μου υποθεση.

Υ.Γ..."I Suppose".

Y.Γ2..."Don't talk to me about being alone."

Υ.Γ3...Και αυτο ολοκληρο γιατι ειναι απο τα ομορφοτερα που γραφτηκαν ποτε.
"Μες στο κλειστό δωμάτιο,μπορείς να βρεις
ό,τι δεν τόλμησες ποτέ να ονειρευτείς,
και ό,τι μέσα σου βαθιά αγάπησες
κι όμως ποτέ δεν είδες να βγαίνει αληθινό.

Όλα είν' εκεί, εκεί υπάρχουν όλα
μες το κλειστό δωμάτιο όλα ή τίποτα.
Αγάλματα Θεών λησμονημένων
και της Ελένης το πουκάμισο.

Όλα είν’εκεί κι άλλα πολλά,που κάποτε φαντάστηκες

Ο φόβος του Χριστού στον κήπο της Γεσθημανή
τα βήματα της θλίψης του, της αίγλης του το φως
το αίμα των θυσιασμένων και οι χαμένοι στόχοι τους
το ψύχος το δριμύ των χωρισμών, των χωρισμών.

Το διαμαντένιο αηδόνι του βασιλιά της Κίνας
σινιάλα από φάρους που σβηστήκαν
και μαγικά τοτέμ απ' άγνωστες φυλές
Κι εφηβικά κορμιά και καλοκαίρια γαλανά
θάνατοι και φωτιές κι αόρατη ομορφιά
κι αόρατη ομορφιά.

Μες στο κλειστό δωμάτιο υπάρχουν όλα
αν έχεις μάτια να τα δεις, αν έχεις χέρια να τα αγγίξεις
Μπορείς να βρεις κλειδί να ξεκλειδώσεις τη σιωπή τους
Αρκεί να πας, αρκεί να πας ολάνοιχτος
γυρεύοντας τα."
(Ποιηση Λενα Παππα.)

Αυτες τις μερες...

...καποιοι φιλοι μετακομιζουν.Το καινουργιο σπιτι ειναι αρκετα παλιο με απειρα πραγματα μεσα.Αρχισαν λοιπον να πετανε ντουλαπες,μπαουλα,κρεββατια,καρεκλες και οτι αλλο μπορει να εχει ενα σπιτι.
Τα παντα φυσικα σκοροφαγωμενα αλλα περιτεχνα τοσο οσο για να κανουν καποιους παλιατζιδες να τριβουν τα χερια τους απο τη χαρα τους.Βεβαια κατεληξαν στο σπουπιδοτοπο.Ξεροντας οτι δεν θελουν να κρατησουν τιποτα απο εκει μεσα-και εχοντας μια μανια να μαζευω παλιατζουρες-πηγα να δω μηπως εχει κατι που θα μου αρεσε.



Βρηκα λοιπον:ενα παλιο μυλο για καφε,ενα ρολογακι που εχει σταματησει στις εφτα παρα τεταρτο.Ενα παλιο καμινετο που ο Pitsos θα ηθελε πολυ να εχει στα χερια του,ενα βιβλιο του Σεφερη εκδ.του '74 και ενα του Τσιφορου ακομα πιο παλιο.Γυρω στα πενηντα σπιρτοκουτα της Χουντας-μονοπωλειακο ειδος τοτε-,ενα πακο εφημεριδες του '78-τοτε που ειχε γινει ο σεισμος στη Θεσσαλονικη-και καποια κομιξ της εποχης.

Ανοιγοντας την πρωτη εφημεριδα,επεσα σε πρωτοσελιδο για τον Πουλικακο που ουτε ειχα ακουσει ποτε μου.Ειδα το προγραμμα στα δυο καναλια της τηλεορασης,διαφημισεις που δεν φανταζομουν οτι θα θυμομουν,νεα που μπορει να ηταν και σημερινα.
Πραγματα που με γυρισαν αρκετα πισω...σαν μηχανη του χρονου.







Μια καλησπερα,ενα φιλι στο μαγουλο και μουσικουλες.

Υ.Γ...Παλιος αγαπημενος σε καινουργιες πνοες.

Υ.Γ2...Νεα πνοη σε παλιο αγαπημενο.

-Αντε μην τα παρω...

...στο κρανιο!
Το μηχανακι μαρσαρε για να γλιτωσει το επιπλεον βρισιμο και εγω αφου κοιταξα να δω αν ο συνεπιβατης μου ειναι καλα,εβαλα πρωτη και ξεκινησα.
-Ξερεις τι ειναι το κρανιο,μου λεει.
-Οχι,για πες.
-Ειναι αυτο,μου λεει καθως δειχνει το κεφαλακι της και σηκωνοντας το χερι ακομα πιο ψηλα φωναζει:Και δεν βαζουμε τιποτα επανω του!
-Ποιος στο ειπε αυτο;
-Ο μπαμπας.
-Αυτο στο ειπε γιατι μεσα στο κρανιο μας ειναι ο εγκεφαλος και ο εγκεφαλος σκεφτεται για μας και μας λεει τι να κανουμε.Δηλαδη εγω τωρα που πιανω το τιμονι και οδηγω μου το λεει ο εγκεφαλος,εσυ που πιανεις τα μαλλια σου,που κουνας τα χερια και τα ποδια σου,που πεινας,που ζωγραφιζεις,στα λεει ο εγκεφαλος να τα κανεις.Και πρεπει να τον προσεχουμε να μην χτυπησει.Καταλαβες;
-Ναι.
-Ποιος το ειπε το ναι;
-Εγω.
-Οχι,ο εγκεφαλος το σκεφτηκε και σου ειπε να το πεις.Καταλαβες;
-Ναι.

Μετα απο ενα διωρο,ενθουσιασμενη,τρεχει να πει στον πατερα της τι εμαθε.Αλλα πριν αρχισει να λεει κομπιαζει.Σκεφτεται λιγο και μου λεει:
-Πως τον ειπαμε αυτον τον ανθρωπο που ζει μεσα στο κρανιο μας;

(Η εγκεφαλιτιδα συνεχιζεται για κανενα διημερο ακομα μεχρι που τα ξεχναμε ολα.
Ετσι νομιζα τουλαχιστον γιατι αυτη κρατουσε το τελευταιο της χαρτι πολυ γερα.)

Εξαντλητικο πρωινο σε κουνιες και λοιπα κακοφημα στεκια.Στο γυρισμο:

-Ξερεις κατι;
-Τι;
-Ο Εφέγκαλος μου θελει παγωτο.
-Χαχαχαχαχαχααχαχαχαχαχα!





Y.Γ...Καλημερα μας.

...............................................................

Και του χρονου με υγεια!

Καλα,θα αφησουμε τα πουρναρια να παμε για το γαμο;

Καλησπερες πολλες και ροδοκοκκινα-γεματα campari-φιλια.




Υ.Γ....Σημερα θα παντρεψω την κοπελια διπλα.