Τελικα...

...ισως και να μην ειναι ψεμματα.Ισως και να υπαρχει αυτη η περιφημη νεραϊδοχωρα.Εκει που το πικρο γινεται γλυκο.Εκει που το κρυο γινεται θερμοτητα σωματος.Εκει που η μουσικη συναντα τα πιο ειδικα σ'αυτην,κυτταρα του εγκεφαλου και κανει τη ζωη σου να μοιαζει με καποιον απο τους 21 Ουγγαρεζικους Χορους,του Brahms.Εκει που τα ομορφα σχεδια γινονται κομματι του σωματος σου και θες και αλλα,και αλλα,και αλλα.Εκει που το φεγγαρι συνανταει τον ηλιο.Εκει που ο ουρανος συνανταει επιτελους τη θαλασσα και γινονται το πιο ομορφο παραμυθι.
Εκει που δεν εχει σημασια το τελος αλλα μονο το ταξιδι.
Γιατι τι θα ειμασταν σ'αυτο τον κοσμο αν κυνηγουσαμε μονο το τελος;...Νεκροι,υποθετω.
Και οπως θες παρ'το αυτο.

Τα φιλια μου.


Υ.Γ...στη φωτο ειναι η Γ.στη νεραϊδοχωρα,την ωρα που κυνηγαει λιβελουλες.
(και ναι,ειναι αληθινη...και η φωτο και η Χωρα.)
:)

Εντεκα πραγματα που δεν ξερεις για μενα.

Ενα...Εχω τους ιδιους φιλους απο τοτε που πηγαινα δημοτικο.
(με ελαχιστες "εισαγωγες" απο τοτε.)

Δυο...Εκανα συλλογη με κουπες του καφε.Οταν φτασαν τις εκατο,αρχισα να τις μοιραζω γιατι δεν ειχα χωρο να τις φυλαξω.

Τρια...Το 90% των ρουχων μου ειναι μαυρα.Το υπολοιπο 10% ειναι μπλε,καφε και ελαχιστα κοκκινα.

Τεσσερα...Οταν κολλησω με καποιες μουσικες,μπορει να τις ακουω συνεχεια για μηνες.Και μετα δεν βγαινουν ποτε απο μεσα μου.

Πεντε...Απο τα οχτω μου,μεχρι τα δεκαεννια μου ημουν μελος σε θεατρικη ομαδα.Εχω παιξει σε εξι παιδικες παραστασεις,αν θυμαμαι καλα.(ημουν χαλια μην το συζητας-αλλα ηταν υπεροχη εμπειρια.)

Εξι...Εχω ενα μικρο παθος με τα παπουτσια.Αγοραζω πολλα και τα κραταω χρονια.

Εφτα...Εχω μια μικρη δυσλεξια στο γραπτο λογο.

Οχτω...Μου αρεσει να ειμαι ξυπολητη-χειμωνα,καλοκαιρι.

Εννια...Κραταω σε κουτες,ενθυμια και σκατουλακια,απο τοτε που θυμαμαι τον εαυτο μου.

Δεκα...Κοιμαμαι παντα με φως.Για την ακριβεια με δυο φωτα.Σε περιπτωση που το ενα καει.(ξερω καποιους που θα χαζογελασουν εδω...ναι,το ξερω.Ειναι παρανοια.)

Εντεκα...Οταν κοιμαμαι,κοιμαμαι πολυ ελαφρια.Και μυγα να κλασει θα ξυπνησω.

Χειρόγραφο.

Εκει που εχεις καιρο να νοιωσεις το σκιρτημα του ερωτα(που μπορει να μην ειναι ομως ερωτας,αλλα κατι αλλο)-και αποζητας ειναι η αληθεια αυτον τον κομπο στο στομαχι,αυτη τη μιση ανασα που μπορεις να παρεις γιατι αν παρεις ολοκληρη πονας παντου,αυτη τη μη-νυστα,τη μη-πεινα-,σου ερχεται ξαφνικα το δωρο.

Και νοιωθεις χαρα και τρομο μαζι.Χαρα γιατι αυτο το συναισθημα σε τρεφει,σε δυναμωνει,σε ζει και τρομο γιατι συνειδητοποιεις οτι το δωρο που σου κανανε ειναι μισο.Μισο.Σαν τσαγιερα χωρις το καπακι,σαν καφετιερα χωρις την κανατα,σαν κερι χωρις το φυτιλι,σαν οτιδηποτε μισο τελος παντων.

Φυσικα,οπως λεει καθε διαολεμενος νομος που περιεχει μεσα τη λεξη Μερφυ,εκεινη τη δεδομενη στιγμη-αλλα ακριβως εκεινη-κατι αλλο θα σου χτυπησει την πορτα και θ'αναγκαστεις να πεις οχι,γιατι το μυαλο σου,τ'αυτια σου-ειδικα τ'αυτια σου-το στομα σου και η αγκαλια σου,ειναι κολλημενα στο μισο δωρο.Ναι,σ'αυτο που δεν μπορεις να εχεις ολοκληρο γιατι δεν σου χαριζεται ολοκληρο.Δεν μπορεις απλα,να το εχεις ολοκληρο.

Βεβαια μετα λες οτι στην τελικη καλυτερα,γιατι ισως-το πιο πιθανο δηλαδη-να μην το αντεχες ολοκληρο...Και μενεις παλι μονη.
Γιατι καμια φορα το μισο ειναι πιο γεματο απο το ολοκληρο.
Και το ολοκληρο πιο αδειο απο το μισο.
Και το εχεις αποφασισει εδω και χρονια...δεν σε γεμιζουν τα μισα,αλλα μονο τα ολοκληρα,τα οποια ομως,μπορει να ειναι και μισα.

Ναι,το ξερω...δεν καταλαβες.Αλλα θαρρεις πως καταλαβα εγω;




Υ.Γ...Και εδω ερχεται παλι ο Α. και λεει "I am very happy-So please hit me",
και hit me γιατι ποθω να μην θελω...και ας σου ειπα οτι αυτο δεν στεκει.

Υ.Γ2...Δες ποσο μαυρος ειναι ο ουρανος επανω...και ας εχει τοσα χρωματα απο κατω.

Y.Γ3...Κατα ενα περιεργο τροπο αυτο το ποστ,δεν ειναι μαυρο.:)

Η Αθήνα...

...μου χαριζει μικρες εκπληξεις καθε φορα που κατεβαινω-ή ανεβαινω,αναλογα- σαν τουριστας.Και οχι οτι προλαβα να αισθανθω τουριστας αυτη τη φορα αλλα την εκπληξη της,μου την εκανε.Οπως λεει και η κοπελια ηταν μια ομορφη μερα.Απο αυτες που δεν προγραμματιζονται.Απο αυτες που φαινονται απο το πρωι.Απο αυτες που εχω αναγκη.Ειχε ηλιο,ειχε ζεστα χερια,ειχε γλυκα και αληθινα χαμογελα,ειχε τρανταχτα γελια,ειχε ομορφες μουσικες...ειχε παρεα.

Ναι,αυτο ειχε...παρεα.

Και μετα απο τοσο καιρο στην απομονωση,αυτο ηταν κατι παραπανω απο βαλσαμο.

Για μενα χειμωνιασε.Καλημερα μας.

Δεν ξερω...

...ποσες φορες το ακουσα απο το πρωι.
Μιλαει για οσα ξερω,
οσα φανταζομαι,
οσα ξεχναω,
οσα ποθω,
οσα ευχομαι
και χιλια δυο αλλα,
που δεν ξερω
πως να τα προσδιορισω.
Το'χω ξαναπει...θα ηθελα καποια πραγματα να ειναι πιο ευκολα.

"Κίνησε........κι ήταν ημέρα Σάββατο."

Σύμφωνα με δελτίο καιρού της Ε.Μ.Υ., στο Νότιο Ιόνιο, τη θάλασσα Κυθήρων, το Νοτιοδυτικό Κρητικό, το Νοτιοδυτικό Αιγαίο, το Νοτιοανατολικό Αιγαίο - Ικάριο, το στενό Καφηρέα, επικρατούν άνεμοι βορειοανατολικοί, πολύ θυελλώδεις 8 – 9 BF και σε ορισμένες περιοχές τοπικά, θύελλα 10 BF. Επίσης, στο Βόρειο Αιγαίο και το Κεντρικό Αιγαίο, επικρατούν άνεμοι βορειανατολικοί, θυελλώδεις 8 BF.
Οι ενδιαφερόμενοι να ταξιδέψουν παρακαλούνται να επικοινωνούν με τις αρμόδιες Λιμενικές Αρχές και τα πρακτορεία.



Υ.Γ...Ξαφνικα με επιασε ενας τρομος για την επιστροφη στην πολη.
Απο παντα με συγκινουσαν οι Αναχωρητες.Τους ζηλευα.
Η υπερανθρωπη δυναμη να τ'αφησεις ολα πισω.
Μπορω ή δεν μπορω;
Να γυρισω ή να μεινω εδω;
Να προχωρησω ή να μεινω στασιμη;
Να τολμησω ή να φοβηθω;
Να καταναλωσω ή να καταναλωθω;
Ή μηπως να αναλωθω;
Αν αυτη ηταν η τελευταια μου μερα στη γη,πως θα΄θελα να την περασω;


Αντικοινωνικοτητα στο επακρο.

Διαλογος και στην κορφη κανελα.

-Εχεις ομπρελα;
-Οχι.
-Αντε...ελα μια βολτα.
-Εσυ εχεις ομπρελα;
-Οχι.
-Αντε...ελα εσυ τοτε.
-Καλα,καληνυχτα.
-Καληνυχτα.






Υ.Γ...παρε και εσυ μια ομπρελα να εχεις.

Γιατι εχω...

...την αισθηση οτι πισω απο αυτο το γλυκο χαμογελο της Αραπογλου,κρυβεται ενας διαβολος;
Με τρομαζει,γαμωτο.
(Παρ'ολ'αυτα...καλη και η Παναγιωταινα.)

υ.γ...Μια σταλα βροχης και μια ριπη αερα.

Καλο μας βραδυ.

Εβρεξε και εδω...

...επιτελους.Με ολες αυτες τις βροχες σ'ολη την Ελλαδα,ειχα αρχισει να πιστευω την παροιμια:"στον καταραμενο τοπο,Μαη μηνα βρεχει".
Καθαρισαν οι δρομοι,οι ταρατσες,ο οριζοντας.Μετα μ'επιασε και μενα μια μανια καθαριοτητας και εκανα το σπιτι κουκλι.
Βροχη,λοιπον,καφεδες και διαθεση για μουσικες.
Απειρες.

Αυτο γιατι ηρθε η ωρα να γυρισω.
Αυτο γιατι θα τ'ακουω τερμα οσο θα πλησιαζω στο χειμωνα.
Αυτο γιατι δεν ξερω τι λεει αλλα μ'αρεσει.
Αυτο γιατι αρχισε ξανα να μπουμπουνιζει και ειναι ομορφα.
Αυτο γιατι ειχα πολυ καιρο να τ'ακουσω και μου'λειψε.
Αυτο για ν'αποχαιρετισω το μεγαλο καλοκαιρι μου.

Τωρα παω να κλεισω τα παραθυρα γιατι καποιος κανει προεκλογικο αγωνα χρησιμοποιοντας μεγαφωνα.Μου τη σπαει οταν ερχεται ο πολιτισμος σ'αυτον τον τοπο.
Καλησπερες και φιλια.


Υ.Γ...Τωρα μπορουμε αφοβα να γινουμε γονεις...βγηκε δισκος με τραγουδια των radiohead,διασκευασμενα για παιδια.Κατι σαν νανουρισματα δηλαδη.
Μην εισαι κουτο,ακου τον εδω.

Αντιθεσεις νο.2

I am very happy-So please hit me
I am very happy-So please hurt me.

Υ.Γ...Θελω φωτεινα προσωπα και ζεστο καφε και κεικ σοκολατα και ατελειωτες κουβεντες και...και...και...και...και...και...και.......

Τα λογια μου ταιριαζουν πιο πολυ απο τη μουσικη.

"θα βρέχει τώρα
κάπου μακρυά
κι εδώ μονάχα σύννεφα
κι αδύναμος αέρας,
Σαν γεύση μοιάζει
επιστροφής παράδοξης
κάποιου που δεν υπήρξε
εδώ αληθινά,
Θα βρέχει τώρα
στις μεγάλες πόλεις
σε άδειους δρόμους
φωτισμένα ονόματα
κι άχρωμα μάτια,
θα έφτανε ο ήχος της βροχής
σε τζάμια υγρά για να ξυπνήσει
μια ολόκληρη εποχή."

Τη γραμμη της καρδιας...

...ή τη γραμμη της ζωης;
Τη γραμμη της υγειας ή
τη γραμμη της κεφαλης;
Τη γραμμη του ηλιου ή
τη γραμμη της νοησης;
Καμπυλη ή ευθεια;
Βαθια ή επιφανειακη;
Ψυχικο,καλλιτεχνικο,
χρησιμο,απαραιτητο,
φιλοσοφικο ή στοιχειωδες;

Πες τα μου ολα...ή μαλλον οχι.
Δεν θελω να ξερω τ ι π ο τ α.

Ειχα καιρο...

...να διαβασω κατι καλο.
Εδω
θα βρειτε πληροφοριες και...


...εδω θα βρειτε το νεο δισκο της Diana Krall.(ασχετο.)(νεο λινκ)



Τις καλημερες μου.


Υ.Γ...δεν λεει να χειμωνιασει.

"Αγία νοσταλγία τις αγάπες μου καλώ..."

Μερες τωρα σκεφτομαι-ανευ λογου υποθετω.
Το βραδυ που ειδαμε τη γλυκεια συμμορια,κρατωντας σφιχτα τα χερια μας.
Εκεινο το σημειο που φαινεται ολη η πολη και την ειχαμε πεσει για ωρες.
Τα πικ-νικ που καναμε διπλα στο κυμα,χειμωνα καιρο.
Το σκασιαρχειο που καναμε εκεινη την Καθαρα Δευτερα και που την περασαμε μεσα σ'εκεινη τη σαπισμενη βαρκα,στο τελος μια παραλιας.Τα πρωτα λογια.Το πρωτο φιλι.
Το επομενο πρωινο που ειχαμε ραντεβου στο verdi για την πρωτη μας εκδρομη-νομιζα πως δεν θα ερθεις,μου ειπες.Ειμαι περισσοτερο ευτυχισμενη απο ποτε,σκεφτηκα,και δεν θα ερχομουν;
Το ταξιδι,τα γελια,την ηρεμια που ενοιωθα μες στην αγκαλια σου.Το τατουαζ που εκανα για σενα.Ολα τα θυμαμαι.Και ας εχουν περασει τοσα χρονια.
Αυτο που σπαω το κεφαλι μου και δεν μπορω με τιποτα να το θυμηθω,ειναι η πρωτη φορα που καναμε ερωτα.Γινεται να μην το θυμαμαι;

Κατι πιο απολυτο απ'αυτο;

"Κι οταν πεθανουμε να μας θαψετε κοντα κοντα
για να μην τρεχουμε μεσα στη νυχτα να συναντηθουμε."

(Τ.Λειβ)

Ακου και δες! (προστακτικη.)

Aυτα που... προσταζει...
η...
διαθεση... μου.


Υ.Γ...Εδω δες το τρειλερ μιας ταινιας,οπως δεν το εχεις δει ποτε.

Καθως γυρνουσα...

...σπιτι πριν απο λιγο,επεσα πανω στο διπλανο σκηνικο.Μια πορτα που δεν εχω δει ποτε ανοιχτη,ειχε διακοσμηθει με αυτο το καδρο.Στην αρχη με πιασαν τα γελια-για πολλους λογους.Μετα αγχωθηκα...εκλογες ερχονται,ποτε δεν ξερεις.

Φιλια και καλησπερες εκει εξω.


Υ.Γ...Τωρα που επεσαν οι πρωτες βροχες,που αρχισαμε τους ζεστους καφεδες,που κατεβασαμε τα μακρυμανικα,που κλεινουμε τα παραθυρα το βραδυ,που βγαλαμε τις κουβερτες,ηρθε η ωρα να αρχισουμε και τις "χειμωνιατικες" μουσικες.
Εδω θα βρειτε το νεο δισκο της Madeleine Peyroux-ακρως χειμωνιατικη για μενα-.

Χρωματιστες-μουσικες-αποριες.

"All the lonely people,Where do they all come from?"

Φανηκε η μερα απο το πρωι...

...οτι θα ειναι περιεργη.Τα ξημερωματα η ομιχλη ηταν τοσο πυκνη που την εκοβες με το μαχαιρι και τη σερβιρες ανετα στο πιατο σαν μαρεγκα.Μετα ανοιξε ο ουρανος.Τα συννεφα τρεχαν σαν τρελλα και μενα μου μπηκαν τρελλες ιδεες-να φυγω παλι.
Το απογευμα γυρισα σπιτι,εκανα ενα μπανιο και ενω χαζευα στο νετ,νυσταξα.Σιγα το πραγμα μπορει να πεις τωρα εσυ,αλλα για εναν ανθρωπο που δεν κοιμαται ποτε μεσημερι και εχει να κοιμηθει 7,6 ή ακομα και 5 ωρες συνεχομενες,μηνες,ειναι μεγαλο πραγμα.Αφησα την τηλεοραση να παιζει στο μουγκο,αφησα το μελωδια να παιζει στο πισι,σκεπαστηκα και εκλεισα τα ματια.Δεν πρεπει να κοιμηθηκα ουτε 10 λεπτα.Ξυπνησα ιδρωμενη και τρομαγμενη.Ο μαμαλακης σερβιρε ενα γλυκο στο πιατο και ο ιωαννου καποιον ευχαριστουσε.Η καρδια μου χτυπουσε δυνατα-ακομα χτυπαει-.
Ειδα παλι εκεινο το ονειρο...εκεινο που ειδα το βραδυ πριν την εγχειρηση,πριν δυο χρονια.(το θυμασαι,Β;-σε σενα το ειχα τοτε.)Αν το ειχα καταγραψει θα εβλεπα τωρα οτι ηταν ακριβως ιδιο.Το πλανο,η σκηνοθεσια,ο ηχος,το μονταζ.Σαν να ηταν αποθηκευμενο σε καποιο συρταρι του μυαλου μου και καποιος το εβγαλε και το προβαλε.Κατεβαινα κατι σκαλες.Στην αρχη αργα και χαλαρα.Μετα με αγωνια και αγχος.Αρχισα να τρεχω και τελικα εφτασα σε ενα πλατυσκαλο.Εκει καθοσουν ορθιος και με περιμενες.Αγκαλιαστηκαμε και αφου τα ειπαμε λιγο και επρεπε να φυγεις μου ειπες:"Aντε ελα,σε περιμενω.Βαρεθηκα μονος μου".Και εφυγες.Και ξυπνησα.Χαλια.
Και τοτε και τωρα.Γιατι εσυ εισαι εκει "πανω" και εγω εδω κατω.Και απορω γιατι επιμενεις να μου κανεις προσκλησεις.Και αναρωτιεμαι,εγω μεχρι ποτε θα τις αποφευγω.
Να το εκλαβω ως σημαδι ή ως υποσυνειδητο μου φοβο;
Ή μηπως τελικα,οντως,βαρεθηκες μονος;
(θα δειξει.)

Παρελθον,παρον,μελλον...ή μηπως αναποδα;

"Κι αν η ελπίδα το μέλλον συντηρεί
η μνήμη τρέφει το παρόν
το παρελθόν μας δικαιώνοντας
Γιατί ότι υπήρξε μια φορά
δε γίνεται να πάψει να'χει υπάρξει."

Ειμαι ζαβολιαρα;

Η κοπελια ΑΥΤΗ εχει σημερα γενεθλια.Και κραταει το στομα της ερμητικα κλεισμενο,για να μην κερασει.Καταλαβατε;
(Την πρωτη αντιρυτιδικη,θα στην κανω δωρο εγω.Μην αγχωνεσαι.)
(Και μη βαρας.)

Οταν ημουν πιο...

...μικρη,φοβομουν πολυ τις βελονες.Σε σημειο να μην εχω κανει τα μισα εμβολια που επρεπε στην παιδικη μου ηλικια.Ειτε γιατι το εσκαγα απο το πικπα,ειτε γιατι τους τα επρηζα και στελναν τη μαμα μου αλλου να τα κανει.
Καποια στιγμη ακριβως στα 20 μου,αρρωστησα πολυ.Θυμαμαι μια νοσοκομα να με κυνηγαει σ'ολο τον οροφο του νοσοκομειου γιατι δεν την αφηνα-ενω ειχα κατατρυπημενα χερια-να μου παρει αιμα απο το δαχτυλο.Εμεινα στο νοσοκομειο πανω απο ενα μηνα.Αλλαξα τμηματα και γιατρους,ειδα ανθρωπους να πεθαινουν διπλα μου,παιδια με ξυρισμενα κεφαλια και μασκες στο προσωπο.Εκλαψα πολυ.Ενοιωσα πως θα πεθανω.Αλλα δεν πεθανα*.
Βγηκα και ορκιστηκα οτι δεν θα αφησω κανενα να μου παρει αιμα ξανα.Ποτε.
Φετος την ανοιξη βρεθηκα κοντα σε μια αιμοδοσια.Δεν ξερω γιατι-ισως και οι ανθρωποι που ηταν μαζι μου-αλλα μπηκα μεσα.Και εδωσα αιμα-εθελοντικα-για πρωτη φορα στη ζωη μου.
Σημερα ηταν η δευτερη φορα.Και αποφασισα οτι θα το κανω αυτο,ξανα και ξανα μεχρι τοτε που θα μπορω.(Ισως αυτο με κανει καλυτερο ανθρωπο.)

*Δεν ειναι ολοι οι ανθρωποι τυχεροι-πανε τρια χρονια,περιπου σαν σημερα.


Υ.Γ...(Mη νοιωθεις μονος,σε σκεφτομαι πολυ.)

Υ.Γ2...(Αλλα τι μαλακιες σου λεω τωρα εγω,εε;)

Χμμ...

Που να οδηγει,αραγε;





Υ.Γ..."Μα εγω περνουσα την στερνη την πυλη,
με του καιρου δεμενος τις κλωστες."

Το μονο που τα συνδεει...

...ειναι η αγαπη μου γι'αυτα.Λετ δε μιουζικ πλει.

α)"Έχει διαφορά
να βρίσκεις μες στη λύπη τη χαρά."

β)"Μόνο τα σημάδια του έρωτα αγκαλιάσαμε
στην καρδιά μια βουτιά δεν αρκεί
Τ' άλλα είναι κοράλλια που ακόμα δεν τα φτάσαμε
είν' η αγάπη απάτητη γη."

γ)Dinineata.

δ)I want run
I want hide
I only want to live
To live my life


ε)"Πήγαινα
και στους ώμους τα δάκρυα
τα δάκρυα ποτάμια ανοιχτά."

ζ)"Σκόπελος, καλοκαίρι του 1990, θάλασσα και ουρανός είχανε γίνει ένα."

η)Sozinha

Υ.Γ...Και αυτο για το χθεσινο φεγγαρι.

Δροσερες και γλυκες καλησπερες.

Αγαπημενος Λειβαδιτης...

"Kανεις δε θα μαθει ποτε με ποσες αγρύπνιες συντηρησα τη ζωη μου..."

Οταν...

...βαζεις τα φυστικια μεσα στο ποτηρι και κρατας αδειο το μπολακι,
...οταν πας τον καφε με τα παγακια αλλα χωρις το νερο,
...οταν πας νεροποτηρα αδεια,
...οταν βαζεις λεμονι στο ουισκι-κολα,
...οταν το να σκυψεις στο ψυγειο,σου φαινεται κατορθωμα,
...οταν παραπατας στο ισιωμα,
...οταν φωναζεις καποιον να σου ανοιξει μια κονσερβα,
...οταν θες να χτυπησεις σαν χταποδια,τους μισους απο τους πελατες σου,
τοτε...ειναι εμφανες,οτι κουραστηκες.

Breath in,breath out-^-Breath in,breath out-^-Breath in,breath out.

Τα φιλια μου.


Y.Γ...Ηχος ταξιδιαρικος.

To καλοκαιρι περασε...

...ως εξης:Με μεγαλες και οδυνηρες περιοδους αυπνιας-ακριβως οπως ο χειμωνας δηλαδη-.Με εξαντλημενες αντοχες.Με μεγαλες χαρες και μεγαλα ζορια.Με κλαμματα και γελια.Με καινουργιους ανθρωπους στη ζωη μου αλλα και παλιους που ξαναγιναν καινουργιοι.Με εξομολογησεις,με αποδοχες,με ερμηνειες,με εθισμους.Ηταν δυσκολο αλλα και λυτρωτικο.Ηταν μεγαλο και ελπιδοφορο.Αλλα κυριως ηταν γενναιοδωρο.Μου εφερε εναν υγειεστατο,πανεμορφο και καθολου γκρινιαρη βαφτισιμιο.Μου εφερε χαλαρωση στο μεσα μου.Μου εφερε νεα σχεδια.Μου εφερε νεα ταξιδια.Ομορφες εικονες.

Φιλια απο μια τρελλονονα.

Σκεψεις σε στιγμες χαρμολυπης.

Δεν ειναι καθολου τυχαιο τελικα που αγαπαμε καποιους ανθρωπους.

Μεγαλα ψεμματα.

"Summertime
And the livin' is easy."

...........................

Εχει σημασια τι θελουμε τελικα;

Οσα εχουμε δει...

...και οσα δεν θα δουμε ποτε.Οσα μπορουμε να φανταστουμε και οσα δεν μπορει να φτασει η φαντασια μας.Οσα μας κανουν να ειμαστε περηφανοι(σκατα!) και οσα μας ντροπιαζουν.

Εσπασα.Απλα πραγματα.Εγινα κομματια.Και δεν μπορω να φανταστω καν τι σημαινουν ολ'αυτα.Η εποχη των ανθρωπων τελειωσε.
Μαζεψε το στομαχι σου και μπες εδω.


Υ.Γ...Τελικα δεν υπαρχω.Δεν θελω να υπαρχω.

Μηπως ;

Μηπως δεν υπαρχω;...αυτο δεν το ειχα σκεφτει.

Καλημερες-φιλια,με γευση δυοσμο και λεμονι.

Καπου το ειχα διαβασει...

...το ειδα στον υπνο μου-μπορει και να το βιωσα-δεν θυμαμαι ακριβως,αλλα ελεγε το εξης:








Την καλημερα μου και τα φιλια μου.




Y.Γ..."Σ'αυτον τον κοσμο,οσοι αγαπουνε,τρωνε βρωμικο ψωμι."

Απορια εξομολογημενη,απορια ουκ εστι;

"Γιατι μ'αγαπησες,καποτε;"ρωτησα καποιον που μ'αγαπουσε παλια.
"Γιατι ρωτας",μου ειπε.
"Αναρωτιεμαι γιατι δεν μ'αγαπαει κανεις τωρα."
Εκεινη την ωρα,το τηλεφωνο εκανε διακοπες ή ετσι μου φανηκε εμενα γιατι δεν ηθελα ν'ακουσω τη συνεχεια.Μπορει και εντεκα μικροσκοπικοι εξωγηινοι να μπηκαν στη γραμμη για να καταγραψουν τη συνομιλια μας,ποιος ξερει.Παντως εγω δεν εκουσα τιποτα.

Καλο απογευμα και φιλια με γευση μερεντας.






Υ.Γ...Η Leonor Watling,ισπανιδα ηθοποιος,γνωστη απο καποιες ταινιες του Αλμοδοβαρ-και οχι μονο-εχει ενα εκπληκτικο γκρουπακι και τραγουδαει υπεροχα.Αφηνω εδω ενα δειγμα και ενα αλλο εδω απο το τελευταιο τους αλμπουμ.
Εδω επισης μπορειτε να δειτε ενα βιντεοκλιπ-για οσους δεν θυμουνται ή δεν ξερουν ποια ειναι.

Υ.Γ2...Δεν θελω να διαβασω καμια κριτικη,κανενα σχολιο για τη σημερινη συναυλια των Archive.Για μενα ειναι σαν να μην εγινε ποτε.(ΦΑΚ.)

Χθες το βραδυ...

...ξαφνικα,εκοψε ο αερας.Μετα απο τρεις εβδομαδες.Απλωθηκε μια ησυχια στο χωριο.Ο κοσμος μιλουσε χαμηλοφωνα και η μουσικη ηταν ιδανικη για εκεινη τη στιγμη.
Tα μοχιτο και οι μαργαριτες πινοντουσαν αβιαστα αλλα και γρηγορα ταυτοχρονα.Ενας σκυλος κοιμηθηκε στα ποδια μου.Η παρεα μου εφυγε νωρις.Εγω απολαμβανα την ησυχια.Καποιοι ηρθαν πεινασμενοι στις 3 παρα.Φυγαν φαγωμενοι και μεθυσμενοι στις 4.30.Σωπηλα.Με σεβασμο στη μοναδικη βραδυα που ο αερας ειχε σωπασει.

Το τελευταιο διαστημα,οποτε θυμωνω νοιωθω ενα δυνατο φτερουγισμα μεσα στο δεξι μου αυτι.Λετε ο αερας και τα νευρα να με οδηγουν στη τρελλα;
(νομιζω ο Ρεμπω το ελεγε..."ενοιωσα τον ανεμο απο το φτερουγισμα της τρελλας,καθως πετουσε απο πανω μου".)

Για καποιους σημερα ειναι μια υπεροχη δευτερα.
Καλησπερα.Τα φιλια μου.

Θελω να επανερθει...

...η θανατικη ποινη.Και οχι με ενεσεις,φαρμακα και ευκολες μαλακιες.
Με ξυλο,με ηλεκτροσοκ,με κρεμαλα.Οτι πιο βαναυσο υπαρχει.

Μικρη,απολυτη ευτυχια:...

...να με βλεπει να κοιμαμαι κουλουριασμενη στον καναπε,να με σκεπαζει και μετα,κανοντας ολη την ησυχια του κοσμου,να με αφηνει να ξεκουραστω.
Μπορω να τρεφομαι μονο με τετοια σ'ολη μου τη ζωη;

Φιλί.(Ειδικα για σενα.)

H νυχτα μου ...

...τελειωνει μ'αυτο και με μενα οχι πολυ καλα.

Μετα απο μια κουβεντα...

...σημερα,θα΄θελα να'μαι σ'ενα αυτοκινητο ή σε μια μηχανη και να ανηφοριζω για την Ηπειρο.Να ζαλιστω απο τις πολλες στροφες αλλα μετα να στρωσω το στομαχι μονο με τη θεα απο εκει ψηλα.Να καταληξω σ'ενα παλιο πετρινο σπιτι,με γυριστη σκαλα ή σ'ενα κτημα με μηλιες.Nα περπατησω μεχρι τη Μονη της Κηπίνας και πανω στον Καλαρρυτικο.Να μιλησω με τους παπουδες,να δοκιμασω το τσιπουρο τους,να ζητησω συνταγες για πιττες απο τις γιαγιαδες και να μην ντραπω να δοκιμασω τα καλουδια τους.Να γελασω με τις χορευτικες φιγουρες των νεων στα πανηγυρια.Να ακουσω κλαρινο και να ανατριχιασω ολοκληρη.Να ειναι καλοκαιρι και να παγωνω.Γιατι ετσι ειναι τα βουνα και εγω τα γουσταρω πολυ.

Αν αυτο γινοταν σημερα,ολη τη μερα θα μπορουσε να ακουγεται αυτο.
Φιλια.

Ή

"...Και φωτιές ανάβανε στους απάνω δρόμους
Τ’άη Γιάννη θα’τανε,θαρρώ..."
ή
"...Aνήμερα τ’ Άη Γιάννη θ’ ανάψουμε φωτιές
να γίνουν στο ντουμάνι στάχτη οι αναποδιές..."
ή
"...Στην πύλη τ' Αδριανού κοντά στου Μακρυγιάννη
μέσ' τις φωτιές μας ρίξανε μια νύχτα τ'Αη Γιάννη..."
ή
"...Aνάβουνε φωτιές στις γειτονιές
του Άη Γιάννη,αχ πόσα ξέρεις και μού λες
Αχ πόσα τέτοια ξέρεις και μού λες
που’χουν πεθάνει..."

Υ.Γ...Παρ'ολ'αυτα η νυχτα κλεινει διαφορετικα. Πολυ διαφορετικα.

Ομορφες,γλυκες καληνυχτες.

Αν συγκρινω...

...το κλαμα ενος μωρου "μ'αυτο",
ειναι σιγουρο οτι "αυτο" θα με πονεσει πιο πολυ.




Αφιερωμενο στον Πολυβιο,στο Μαιανδρο και στη Mindstripper γιατι κατι τους -μας- τρωει τελευταια.





Υ.Γ...ειναι κοντα η μερα που με μαργαριτες,καϊπιρινιες και μοχιτος,θα λυσουμε ολα μας τα αινιγματα.Σας φιλω πολυ.

Υ.Γ2.."Λοιπον,οπως τα χερια μου ξερουν ολα τα χαδια και τα ματια μου ολες τις ματιες,ετσι και τα χειλη μου θυμουνται ολες τις λεξεις,το στομα μου ειναι γεματο με φρασεις,αλλο αν καθονται μεσα εκει και διαλυονται,κατι τετοιο σαν να ειπωθηκε με ενα εναρκτηριο αργοσυρτο αχ,που η Στελλα δεν αφησε ασχολιαστο,λαμποντας ειπε και το εννοουσε,αγαπω τους ανθρωπους που αναστεναζουν ωραια."
Ο Αγιος της Μοναξιας.

Μια περιεργη...

...συγκυρια καποτε μ'εκανε να πηγαινω προς τον ταφο ενος ανθρωπου που αγαπουσα πολυ-που και αυτος με τη σειρα του αγαπουσε πολυ τη Bjork-ακουγοντας στο ραδιο ενα remix του Sasha,στο κοινο αγαπημενο μας i miss you.H στιγμη μου φανηκε το λιγοτερο ειρωνικη παρ'ολ'αυτα μ'εκανε να πλανταξω στο κλαμα.
Εψαξα εκεινο το remix πολυ.Αλλα δεν το βρηκα.Μετα το ξεχασα.
Πριν λιγες μερες το πετυχα εντελως τυχαια και ξαναπλανταξα στο κλαμα.

I miss you,λεει η Bjork και ο Sasha και εγω και αυτος και εσυ.

Y.Γ...μετα ειπα να ξορκισω το θανατικο που μ'εχει πιασει,
με δυο φιλιά και μια αγκαλια:
Ματς.
Μουτς.
Χαγκ.

Καλημερες με αερα,ηλιο και θαλασσσινο αλατι.

Χθες το απογευμα...

...νομιζα ξαφνικα πως θα πεθαινα.
Εκεινη την ωρα επαιζε αυτο το τραγουδι.
Μετα για καποιο λογο,εζησα.


Το βραδυ γυρνωντας σπιτι,κοντεψα να σκοτωθω.
Μετα γελουσα ολη τη νυχτα.




Υ.Γ...το artwork ειναι κλεμμενo απο το δικτυο.

Aν μου ελεγες...

...να διαλεξω 10 -εντελως- αγαπημενα τραγουδια απο τοτε που καταλαβα τι θα πει μουσικη,αυτο εδω θα ηταν σιγουρα το ενα.



Υ.Γ...και θα ευγνωμονω παντα αυτον που μου το εμαθε,πριν χρονια.

Εχει κρυο...

...γαμωτο.Το βραδυ παγωνει η μυτη μου και δεν μπορω να κοιμηθω.Το πρωι φυσαει και δεν μπορω να παω για μπανιο.Κοντευει 15 Ιουνη-τι;εφτασε κιολας;-και κατι δεν παει καλα.
Τεσπα...με χειμωνιατικη διαθεση εψαχνα για το σημερινο-πριν τον υπνο repeat.Και βρηκα το απολυτο ορχηστρικο που ειχα καιρο ν'ακουσω-απο εκεινη τη συναυλια στην Κοπενχαγη που δεν ειπωθηκε ουτε ενα κομματι στ'αγγλικα.Αλλα δεν μ'ενοιαξε καθολου.
(γιατι τη θυμηθηκα τωρα την Κοπενχαγη...εκει θα'θελα να'μαι-αραγε τι να κανει τωρα εκεινος ο νεαρουλης που τον εβλεπα καθε νυχτα απο το δωματιο του ξενοδοχειου-δεν εφταιγα εγω,αυτος δεν ειχε κουρτινες.)

Φιλια και καληνυχτες.

Εντεκα πραγματα...

...που μισω/σιχαινομαι/απεχθανομαι/αποστρεφομαι/αντιπαθω.

1)Τα ροδακινα και τα ομοια τους φρουτα.Ουτε να τα βλεπω,ουτε να τ'ακουω,ουτε να τα πιανω...ποσο μαλλον να τα τρωω και (φτου) να τα πινω.Σιχαινομαι τους κωλοχυμους τους.
(Αφορμη:τα τενεκεδενια 5κιλα που μας διναν στο σχολειο.Και εκεινος ο σκατοδασκαλος που μας εδινε με το ζορι να το πινουμε στην ταξη,δυο φορες τη μερα.)

2)Τους εκνευριστικους θορυβους.Τα δαχτυλα που σπανε,το καθαρισμα των δοντιων με τη γλωσσα,τη γλωσσα που πλαταγιαζει οταν μασαει.Φρικαρω!

3)Τα τορτελινια και τις μπαμιες.
(Αφορμη:Η πρωτη μου κριση ελκους συνεπεσε με μυρωδια τορτελινιων στο σπιτι.Απο τοτε ουτε να τα δω.Η μπαμιες κατι μου καναν απο μικρη.)

4)Τους αδιακριτους ανθρωπους.Αυτους που παιρνουν θαρρος χωρις εσυ να τους το δωσεις.
(Πολλες αφορμες.)

5)Καποια πραγματα κομμενα εγκαρσια.Παρτε μια μπανανα και κοψτε την στη μεση.Δειτε μετα τα σχηματα που εχει η φλουδα της,οταν ειναι ετσι κομμενη.Αυτο σιχαινομαι.
Και οτι αλλο γινεται ετσι οταν κοπει.(Δεν μπορω να το εξηγησω καλυτερα.)

6)Το φιλτρο των τσιγαρων.Δεν εχω καπνισει ποτε τσιγαρο με φιλτρο,δεν πιανω αναμμενο τσιγαρο αλλουνου,γοπες και τασακια.Ο καπνος δεν με πειραζει.Αλλα απεχθανομαι τα φιλτρα.

7)Να με ακουμπαει καποιος-αγνωστος,συγγενης,οχι φιλος-χωρις λογο.Δεν θελω!Κατω τα ξερα σου.

8)Να μιλαω με καποιον και να μην με καταλαβαινει.Να του λεω ασπρο και να μου λεει μαυρο.Δεν αντεχω.Να εχω νευριασει με κατι και να μου λενε:Ελα μωρε,δεν πειραζει!
Γκρρρρρ!

9)Να με ξυπνανε οταν κοιμαμαι.Οταν επιτελους με παρει ο υπνος και με ξυπνησεις,μπορει να σε σκοτωσω.Επισης να με ξυπνανε με ασχημο τροπο-θορυβο.

10)Να μου επιβαλλει καποιος του μουσικη του.Ειναι φασιστικο,το ξερω,αλλα δεν αντεχω.

11)Οτι περιβαλλει το θανατο.Τα φερετρα,τα στεφανια,τα ταφικα μας εθιμα,τα καινουργια ρουχα,τα ξενυχτια.Οτιδηποτε μπορει να τσαλαπατησει την αξιοπρεπεια του νεκρου.
Ευχομαι να πεθανω πρωτη για να μη ζησω ξανα το θανατο των ανθρωπων που αγαπαω.
(Αφορμη:Καποιες φρικαλεες καταστασεις.)
Υ.Γ..."και οποιος θανατο φοβαται,θα τον κουβαλα στους ωμους."



Συμπερασμα:Eιμαι πολυυυυ περιεργος ανθρωπος.Stay away.



Υ.Γ...Αφιερωμενο στον Enteka που μ'εκανε να σκεφτομαι με εντεκαδες.


Τα φιλια μου εκει εξω.

Tην πρωτη φορα...

...που ειδα τους Massive Attack νομιζω ηταν το '96.Στο Θεατρο Δασους.Και επισης πρεπει να ηταν και Κυριακη γιατι το Σ/Κ ειχαμε κατασκηνωσει στην πλατεια ενος ερειπωμενου χωριου,καπου στα Πιέρια.Ηταν απο τις καλυτερες εκδρομες της ζωης μου.Ενα ντεσεβω,ενας σκαραβαιος,τρια κοριτσια,τρια αγορια και τρεις σκηνες.Η πλατεια ειχε ενα ξεχαρβαλωμενο παγκακι,μια βρυση,ενα δεντρο,και μια εκκλησια.Θυμαμαι διαφορα σκηνικα απο εκεινες τις μερες-ο Φ. να εχει μολις ανακαλυψει το Χρηστιδη και ολες τις μερες δεν σηκωσε το κεφαλι να μας πει μια κουβεντα,εναν βοσκο που μας τρομοκρατησε χτυπωντας το πρωι της Κυριακης την καμπανα πανω απο τα κεφαλια μας,τα σημειωματα και τα σημαδια που αφηναμε στο δρομο για να μας βρει καποιος που θα ερχοταν μετα,την ηρεμια και την ασφαλεια που ενοιωθα διπλα στους φιλους μου.Το απογευμα της Κυριακης τα μαζεψαμε και πηγαμε κατευθειαν στο Θεατρο Δασους.Συναντησαμε και αλλους φιλους,βγηκαμε φωτογραφιες-ο Φ.ακομα και μεχρι να αρχισει η συναυλια διαβαζε το bororo-και αφεθηκαμε στη μαγεια των Μassive.H συναυλια κρατησε λιγοτερο απο ωρα.Ισως να ηταν και περισσοτερη η ωρα που χτυπιομασταν για να ξαναβγουν στη σκηνη.Αυτοι τιποτα.Θυμαμαι οτι φυγαμε θυμωμενοι.

Εκεινη η παρεα διαλυθηκε,για την ακριβεια τ'αγορια φυγανε-τα κοριτσια απο μικρα μαζι δεν μαθαν να χωριζουνε παρα μονο απο την αποσταση-νοητα ηταν μαζι και αυτη τη φορα.Το ντεσεβω σκονιζεται σε μια αποθηκη και ο σκαραβαιος μετα απο τρακαρισμα κατεληξε για σιδερα.Το εγκατελειμενο χωριο ειναι πλεον τουριστικο θερετρο.Ο Χρηστιδης δεν εχει γραψει καλυτερα βιβλια απο εκεινα τα δυο του πρωτα.

Δεκα χρονια μετα η συναυλια δεν μ'ενθουσιασε και παλι.Μου αρεσε αλλα δεν ειχε αυτο το που σε κανει να θες να μεινεις εκει για παντα.Μετα απο τοσα χρονια ηθελα περισσοτερα.
Αλλα απο την αλλη ειμαι χαρουμενη γιατι θυμηθηκα ολα αυτα.
Και επισης θυμηθηκα ποσο δεμενη ειμαι με μερικους ανθρωπους.Και ποσο πολυ-εδω στην ξενητια -μου λειπουνε.

Καλημερα σε σας,καληνυχτα σε μενα.

Y.Γ...Nothing's changed!

Υ.Γ2...Ζζζντούπ!

Ειναι αυτη η στιγμη ...

...που σπανια ξεχνας στη ζωη σου-ασχετα αν εχει επαναληφθει αρκετες φορες.Ειναι η δεδομενη στιγμη που κάποια καινουργια δαχτυλα κανουν βολτες στις μικρες-αλλα υπαρκτες-ρυτιδες του προσωπου σου.Ειναι η στιγμη που χωρις πολλη σκεψη βουτας το χερι σου μεσα στο στο δικο του.Που ψαχνεις κατω από τα γυαλια του να δεις αν σε κοιταει.Που φορας τα γυαλια σου για να τον κρυφοκοιταζεις.Που νοιωθεις ότι είναι συνεχεια διπλα σου-και ας μην είναι.Που θες να μιλησεις αλλα αφηνεις τη σιωπη να πει αυτό που θελεις.Που αλλες φορες παλι,θελεις να τα πεις ολα.Ειναι η στιγμη που γνωριζεις ένα καινουργιο σωμα.Και που θες να μην αφησεις σπιθαμή ανεξερευνητη.Ειναι που αποκτας νεες συνηθειες.Που νοιωθεις οτι η τραπουλα ξαναμοιραστηκε.

Ετσι και σημερα...
"Να σου πω...παρε με από εδω."

Καλοκαιρι-χειμωνας.

Υ.Γ...Μεγαλες αντιθεσεις.

Το εχω ξαναπει...

...οτι αν λατρευω μια τηλεοπτικη σειρα απο την τοτε που θυμαμαι τον εαυτο μου,αυτη ειναι Το Καμπινγκ.Ειναι ολη αυτη η αισθηση του καλοκαιριου,της θαλασσας,της ελληνικης κοινωνιας-ειδικα της δεκαετιας του '80-των χαρακτηριστηκων μορφων-ο τρελλος που τα εχει τετρακοσια,ο τζογαδορος,ο Ελληναρας ναυαγοσωστης,ο αγροφυλακας,ο κλεφτης,τα φρικια που τελικα δεν ειναι και τοσο φρικια.
Οι ερωτες-ο χαλαρος ερωτας του Τακη με την Αννετ,ο πρωτος ερωτας του Μητσου με τη μανα(ξεχασα το ονομα της),ο κρυφος ερωτας της Κατινας και του καπεταν Αντωνη,ο ακαρπος ερωτας του αγροφυλακα με την Κατινα,ο μετεπειτα ερωτας του Τακη με την αρχαιολογο,ο ερωτας και η φαγωμαρα του Σπυρου με τη γυνακα του-και το πορτοκαλι ντεσεβω τους.
Οι γκαφες-του μαγειρα,του ναυαγοσωστη,του Μητσου,του Μάιμου.
Ο Πετραν.Και αυτος του Καμπινγκ και ο Αλλος.Ο μεγαλος ερωτας.

Για μενα το Καμπινγκ ειναι μια εποχη ολοκληρη.Ειναι βραδιες που οι κασσετες παιζουν απο το πρωτο επεισοδιο,μεχρι το τελευταιο.Ειναι ατακες που κουβαλαμε ολη η παρεα μαζι μας χρονια.Ειναι η θαλασσα.Ειναι ο ερωτας.Ειναι το καλοκαιρι.


Τη σκηνοθεσια ειχε κανει ο Ανδρεας Θωμοπουλος και τη μουσικη ο Παναγιωτης Καλαντζοπουλος.Και επειδη αρκετοι μου τη ζητησαν αφηνω εδω την εναρξη και ενα ενδιαμεσο θεμα.Καλη ακροαση και καλο καλοκαιρι.


Υ.Γ...μακαρι η Ερτ να σταματησει τα Βραζιλιανικα και να παιξει ξανα αυτες τις σειρες.
Υ.Γ2...η φωτο ειναι του Chaca Khan και τη δανειστηκα απο τα παραθυρα.