Έγινε το αύριο πάλι χθες...

Θυμασαι τοτε που χτυπιομασταν με τις ταυτοτητες; Ενα ολοκληρο κρατος ασχολιοταν με το αν θα γραφει η νεα ταυτοτητα το θρησκευμα. (προοοοοοοσχωμεν!)
Συλλαλητηρια, υπογραφες, απαιτηση δημοψηφισματος, "θελουν να μας αφανησουν ως εθνος", "η ορθοδοξια κινδυνευει" και τετοια. Μαζεψε ο "συχωρεμενος" (η μουμια ντε!) ενα εκατομμυριο υπογραφες και μετα τουμπεκι. Μωκο. Σιλανς. Αυτο ηταν.

Τις τελευταιες μερες οπου παω ακουω μια λεξη...δημοψηφισμα. Για τους μεταναστες φυσικα. (Γιατι ειμαστε καργα Δημοκρατικη χωρα και γουσταρουμε τετοια,ντε! Ασχετα αν το τελευταιο δημοψηφισμα εγινε το '74 και αυτο για να διωξουμε το βασιλια, που παρεπιπτωντος αυτοι που το ζητανε σημερα πινουν νερο στ'ονομα Του!)
Ας ψηφισουμε, λοιπον, δεν εχω προβλημα. Αλλα θα ηθελα να γινονται συχνοτερα τετοια δημοψηφισματα.
Για παραδειγμα: Λαε της Ελλαδος συμφωνεις με το κλεισιμο "επικινδυνων" φακελων πριν να βρεθουν οι ενοχοι; (βλεπε siemens, Βατοπεδι κ.ο.κ)
ΛτΕ συμφωνεις να φορολογηθει η περιουσια της Εκκλησιας;
ΛτΕ συμφωνεις με τους μισθους, τα μπονους και τις συνταξεις που παιρνουν ολοι αυτοι εκει πανω;
ΛτΕ συμφωνεις να μην πηγαινει κανενας πολιτικος φυλακη για οποιο αδικημα και αν κανει;

Τετοια πραγματα...και να δω τοτε αυτα τα "Δημοκρατικα" τσουτσεκια αν θα ζητησουν ξανα δημοψηφισμα.
Y.Γ...στη φωτο φαινεται καθαρα αυτο που ελεγα πριν χρονια εδω ...
ο Ελληναρας μπορει να μην ξερει πως γραφεται το "δημοψιφισμα", αλλα το "γαμω" σιγουρα ξερει!

*Ναι ρε, τι θες; Δεν καταλαβαινεις; Εμεις εχουμε το δικαιωμα να χτιζουμε ελληνικες εκκλησιες σε οποια χωρα γουσταρουμε.
(αλλα μην νομιζεις οτι θα ανεχτουμε κανενα τζαμι στην Αθηνα. Ετσι το λεω, μηπως σου περασε απο το μυαλο. )
*Μπορουμε να κλεινουμε οποια κεντρικη λεωφορο της Νεας Υορκης θελουμε και να κανουμε παρελαση μια φορα το χρονο.
(και στο λεω,αν δεν μας αφησουν εμεις παλι θα την κανουμε γιατι ειμαστε Ελληνες ρεεεεε!)

*Ειμαστε περηφανοι για την ομογενεια στην Αυστραλια, στην Αμερικη, στη Γερμανια και σ΄ολα τα μηκη και τα πλατη της Γης. Και φυσικα υποστηριζουμε Ομογενεις στην εξουσια...των αλλων χωρων φυσικα.
(Τωρα μην μου πεις καμια μαλακια για κανενα Πακιστανικο κομμα στην Ελλαδα...θα μαλλωσουμε,στο λεω!)
*Αλβανε,αλβανε δεν θα γινεις Ελληνας ποτε!
(εκτος αν φυσικα εισαι τιποτα μελλοντικος ολυμπιονικης οποτε τοτε το ξανασυζηταμε το θεμα.)
*Οι μεταναστες κλεβουν, βιαζουν, σκοτωνουν...φοβομαστε να βγουμε απο τα σπιτια μας.
Και εμεις ειμασταν καποτε μεταναστες αλλα ειμασταν "κυριοι" σου λεω.

M'επιασε μια στεναχωρια σαν να εχασα ενα δικο μου ανθρωπο και αναρωτιεμαι:γινεται η μουσικη να μπαινει τοσο βαθεια στα κυτταρα σου που να θρηνεις για εναν ανθρωπο που ποτε δεν γνωρισες αλλα τον ξερεις απο παντα;

M'αρέσει:
Που ακους τα βλεφαρα μου οταν δεν κοιμαμαι.
Ο κηπος που εχω φτιαξει μες το χειμωνα.
Οι καλικαντζαροι που βρηκαν τη θεση τους και σ'αυτο το σπιτι.
Που η μουσικη με χαλαρωνει και με κανει αλλο ανθρωπο....παντα.

Δεν μ'αρεσει:
Που δεν εχουμε καπου να παμε.
Που εχω κουραστει πολυ.
Που δεν εχω πια διαθεση για τα Χριστουγεννα.
Που παθαινω κρισεις πανικου ολο και πιο συχνα.

Ολο λεω να γραψω για το ντεσεβω και ολα σκεφτομαι οτι εχω παρα πολλα να πω και το αναβαλλω.
Το ντεσεβω ηταν το πρωτο μου αυτοκινητο. Οχι τυχαια. Ηταν μεγαλη μου λαχταρα απο παιδι.Το λατρευα-και τωρα ακομα. Αν και δεν μπορει να καλυψει τις αναγκες μου παραμενει η μεγαλη μου αγαπη. Εστω και κλεισμενο πλεον σε μια αποθηκη.

Θυμαμαι στη Βασιλιτσα να προσπερναμε τζιπ με απιστευτη ευκολια την ωρα που μας καναν νοημα οτι ο δρομος δεν παει παραπερα.
Στη βραχωδη πλευρα της Σκυρου εναν μπαρμπα να φωναζει οτι δεν θα ερθει να μας μαζεψει με το τρακτερ του αν κολλησουμε και εμεις να φτανουμε μεχρι εκει που κανενας αλλος δεν πηγε. Φορτηγατζη στην εθνικη να φωναζει απο το παραθυρο οτι θα πουλησει τη νταλικα και θα παρει 5 τετοια.
Και το καλυτερο, μια ανηφορα γεματη λασπη που κανενας δεν τολμουσε να ανεβει, να την ανεβαινει με 4 ατομα και την οπισθεν σαν να μην συμβαινει τιποτα.
Εννοειται οτι στο δρομο παντα μας αναβαν τα φωτα -ολοι- και στην αρχη σταματουσα να δω, μηπως εχω λαστιχο, μηπως σερνω τιποτα απο κατω, αλλα μια μερα που αφησα ενα φιλο να τ'οδηγησει και εγω ακολουθουσα με το δικο του,καταλαβα γιατι.
Το ντεσεβω οταν περνουσε τα 100 ηταν σαν να μην ακουμπουσε στη γη....Σαν να πετουσε.
Και μονο φοβο μπορουσε να προκαλεσει αυτο σ'αυτους που δεν ηταν μεσα.
Φυσικα το κοντερ, που δειχνει μεγιστη ταχυτητα τα 120 ειναι σπασμενο απο τον πρωτο κιολας χρονο.
Πεφτοντας και στην τρελλη πρωτη νιοτη μας, δεν θυμαμαι ποσα βραδυα το παρκαρα μεθυσμενη κατω απο το σπιτι μου,πανω σε βουνα απο χωματα ή σε πεζοδρομια ή ακομα και κλεινοντας το δρομο.
Ηξερα οτι το πρωι θα χτυπησει το κουδουνι και θα μου πουνε "που το'βαλες παλι".
Μια μερα το ειχα παρκαρει στο κεντρο και οταν γυρισα δεν ηταν στη θεση του.
Καθησα, ξυνοντας το κεφαλι να θυμηθω που το αφησα και ενας περιπτερας μου φωναζε οτι το σηκωσαν καποιοι και το πηγαν απο την απεναντι πλευρα γιατι εμποδιζε.
Φυσικα και ειχε παντα μεσα τα συνεργα του καμπινγκ για καθε ενδεχομενο κατασκηνωσης στο πουθενα, που ηταν πολυ συχνο φαινομενο.

Το ντεσεβω αποστρατευτηκε, ουσιαστικα ενα βραδυ που γυριζα απο τη δουλεια.
Πισω απο τη Ροτοντα, σε κατι στενα, καποιος παραβιασε το στοπ και με χτυπησε ασχημα. Οταν καταφερα να βγω, ειδα οτι αυτος ηταν πολυ πισω και εγω πολλα μετρα μακρυα.
Οταν ηρθε η τροχαια μου ειπαν οτι αν ειχα αλλο αυτοκινητο το πιθανοτερο να ειχα σκοτωθει.
Γιατι το ντεσεβω ηταν πολυ ελαφρυ και με το χτυπημα απλα μετακινηθηκε πολλα μετρα και δεν χτυπησα.
Αλλα ειχε παθει μεγαλη ζημια οποτε και μπηκε στη διαδικασια "ολικης πλαστικης".
Εγω αγορασα αλλο αυτοκινητο-το οποιο τις πρωτες μερες νομιζα οτι ηταν χαλασμενο γιατι δεν εκανε θορυβο- και το ντεσεβω ξαναφτιαχτηκε απο την αρχη.
Μαλιστα εχω καταδικαστει μαζι με τον πατερα μου σε 3 χρονια με αναστολη γιατι του αλλαξα σασι.
(αθανατη ελληνικη δικαιοσυνη,αλλα αυτο ειναι αλλο θεμα)
Εχω απιστευτες μνημες με το ντεσεβω και τι να πρωτοπω.
Νοιωθω τυψεις πολλες φορες και το βγαζω, το ξεσκονιζω και το ριχνω μεσα σ'ενα δασος.
Να θυμηθει και αυτο που εχει παει,ποιους εχει κουβαλησει,
τι εχει ακουσει και τι εχει δει.
Και πιστεψτε με, στα εκατον πενηντα χιλιαδες χιλιομετρα που καναμε μαζι, ειδε και εκανε πολλα.

Καλημερες!

Υ.Γ.Και για να ειμαι δικαιη, τα περισσοτερα απο αυτα τα χιλιομετρα τα εκανε παρεα με το σκαραβαιο του φιλου μου του Κ.