Wrapped Around Your Finger

Μετα απο πολλα repeat τελικα με σακατεψε αυτη η εκτελεση...

Οσο μπορει,καληνυχτα μας.

Driving home for Christmas.

Ενα τραγουδι,απειρες ευχες και μια γρηγορη καλησπερα.
Να΄μαστε καλα,με υγεια,συντροφια με αγαπημενους ανθρωπους και ολα θα πανε καλα.
Ομορφα Χριστουγεννα σε ολους.






Υ.Γ."So I sing for you
Though you can’t hear me
When I get trough
And feel you near me
Driving in my car
Driving home for christmas."

Αν σ'αρεσει ...

...η Bjork,θα σ'αρεσουν σιγουρα και οι Cure.Αν παλι σ'αρεσουν οι Cure,τοτε ειναι 100% σιγουρο οτι λατρευεις τη Bjork.Αν παλι εχεις αντιρρηση,ακου αυτο ειπαμε και θα πειστεις.


Καλησπερα μας.


Update:για τον Πολυβιο που το ζητησε.

M'αρεσει πολυ αυτη η φωνη.

What Else Is There

"It was me on that road
But you couldn't see me
Too many lights on,
but nowhere near here

It was me on that road
Still you couldn't see me
And then flashligths and explosions

Roads and getting nearer
We cover distance but not together
I am the storm and i am the wonder
And the flashlights, nigthmares
And sudden explosions

I don't know what more to ask for
I was given just one wish"

Εφτιαχνα ενα cd...

...το μεσημερι και για πολυ ωρα δεν μπορουσα να διαλεξω αναμεσα σ'αυτο καισ'αυτο.Τελικα τα εβαλα και τα δυο.
Εσεις ποιο προτιματε;

Υ.Γ...η Μαρκησια να μην απαντησει.Ξερω τι θα πει.

Περιεργες μερες.

Μαζικα:
Μια συναυλια.(ποτα,αγκαλιες,καπνος,ξενυχτι.)
Ενας γαμος.(αγχος,δακρυα χαρας,ευτυχισμενοι φιλοι,ποτα,ξενυχτι.)
Ενα κανουργιο αμαξι.(τρεις χιλιαδες χιλιομετρα σε τρεις μερες.)
Ενα ταξιδι.(χιλια διακοσια εβδομηντα χιλιομετρα σε δεκαπεντε ωρες,βροχη,βροχη,βροχη.)

Σκορπια:
Ενας παλιος συμμαθητης διπλα μου στη συναυλια,οι Deus πολυ καλοι οπως και παλιοτερα,φωτογραφιες,φωνες,σκορπιες κουβεντες,οπως παλια,ελαχιστος υπνος,τρεξιμο,μπουμπουνιερες,χορος,παλιοι φιλοι,κοκκινο κρασι,αγνωστο(σε μενα)κωλαδικο,μπουγατσα τα ξημερωματα με νυφικα και"επισημα"ρουχα,ρυζια στο αυτοκινητο,στα ρουχα,στα μαλλια,ελαχιστος υπνος,ταξιδι,βουνα,θαλασσα,παλι βουνα,βροχη,βροχη,βροχη,καφεδες,ρεντ μπουλ,χωρις αντοχη,πρεπει να φτασουμε,παρ'ολιγο συναυλια,δυσκολο βραδυ,χιλιομετρα,140,νυστα,η μουσικη κλαει,170,εγω κλαιω,οργη,μπλοκα τροχαιας,βροχη,βροχη,βροχη,190,καλα παει,αν τρακαρω η μουσικη θα συνεχιζει να παιζει στη διαπασων(;),ναι,αυτο θελω,ξημερωμα,υπνος επιτελους,μεσημεριανη ηρεμια ψυχης.
Απογευμα γλυκο παλι με φιλους.Αγκαλιες.Μartini.Προετοιμασια ταξιδιων.Ηρεμια και παλι.


Καληνυχτα.

Μπορει και να...

"(Θα)... διασχισεις ενα πρωινο τον κοσμο και θα ειναι πιο ομορφα και απο ενα ονειρο."

Υ.Γ...Την καλησπερα μου και τα φιλια μου.

Ποια ειναι η Παολα;

"Θυμαμαι μια ιστορια που μου ειχε πει καποτε ο Γιωργης,ενας φιλος,καπου.
Ητανε μια φορα τρεις τυποι με μουσια και μαλλουρες ως τα γονατα και η γκομενα του ενος,μια Ιταλιδα ονοματι Παολα,μεσα σ'ενα mini cooper και πηγαινανε εκδρομη.Η Παολα οδηγουσε,ενας μαντραχαλος διπλα της και δυο μαντραχαλοι πισω.Τωρα καπου,σε καποιο σταθμο χωροφυλακης,πεφτει ενα σημα οτι καποια Παολα,Ιταλιδα,ξερω γω,εχει δοσοληψιες και παρε δωσε και νταραβερια και δεν-ξερω-γω τι και οτι πιαστε την.Και γινεται μπλοκο.Και σταματανε το Mini.Και κατεβαινει ο αρχιχωροφυλακας της περιοχης μ'ενα φακο.Βραδυ.Και φωτιζει τα προσωπα των επιβατων.Ειπαμε:τρια αρχιφρικια και μια κοπελα.Και ρωταει:<<Ποιος απο σας ειναι η Παολα;>>Σιγη.Κι ενας απο τους μουσατους λεει με ψιλη φωνη:<<Εγω>>.
Δεν ξερω τι ακριβως θελω να πω μ'αυτο,ομως οποτε βλεπω μπατσο αυτο θυμαμαι.Εναν τυπο που βλεπει τρεις πιθηκους και μια κοπελα σαν τα κρυα τα νερα και ρωταει ποια ειναι η Παολα.Δηλαδη ποια ηθελες να'ναι;Ο Νεατερνταλ ή ο Χομο Σαπιος;Τεσσερα ατομα,τρια με μουσια,ενα με γλυκο μουτρακι.Εσυ ποια λες να ειναι η Παολα;"


Y.Γ...Τα χαστουκόψαρα.

3000 μερες.

"Τώρα ξέρω γιατί κάθε φορά που βρέχει
τα μάτια μου κλαίνε κι ο σκύλος γαβγίζει
σχηματίζονται μικρά ποτάμια στους δρόμους
η κατεύθυνση του ανθρώπου μια λευκή γραμμή αεροπλάνου
κι ύστερα η σιωπή των δορυφόρων
Η πορεία είναι σταθερή
ενώ ανάμεσα στην αθωότητα και τη διαφθορά
η λέξη αγάπη θυμίζει Γυμνάσιο
Γι' αυτό της άρεσαν τα λουλούδια
Γι' αυτό κι εγώ δε θέλω τίποτα, παρά μόνο να κοιτάζω εσένα
τη γη, τον ουρανό, τις πιο όμορφες λέξεις
όπως το μέτρημα απ' το μηδέν ως το άπειρο

Ακόμα πιο μακριά η ίδια ερώτηση απλώνεται
Μέρα με τη μέρα
διανύεις τον ίδιο κύκλο μ' ένα αυτοκίνητο
ενώ κατά βάθος θες να σταματήσεις
Μιλάς μόνος σου καθώς ένα βουνό απ' τον καθρέφτη ξεμακραίνει
και οι μόνοι που δε φαίνονται είμαστε εμείς
σε αντίθεση μ' αυτούς που κατάκτησαν το φεγγάρι
σαν κάποιος να προχωρά προς τα πίσω ψάχνοντας για σένα
Οι ίδιες λέξεις με άλλο νόημα
η ίδια αγάπη σε λάθος άνθρωπο
όπως το μέτρημα απ' το μηδέν ως το άπειρο

Κοίταξε εκεί
το ίδιο πράγμα συνέβη στον ύπνο σου χίλιες φορές
Απ' το ίδιο σημείο θα πετάς πάντα
Απ' το ίδιο σημείο θ' αναρωτιέσαι την αρχή και το τέλος των πραγμάτων
Την ίδια απόφαση θα παίρνεις
μόνο που οι άνθρωποι θ' αλλάζουν
όπως μια βόλτα στην πόλη
όπως τα φύλλα της χλόης
κι αυτά που πάντα σου άρεσαν θα συνεχίζουν να σου αρέσουν
το καλό και το κακό
το παιχνίδι του κύκλου
όπως το μέτρημα απ' το μηδέν ως το άπειρο."


Υ.Γ...Συγγνωμη για τα copy paste.(Σκεφτηκα πως αν κρυψω τις σκεψεις μου θα κρυφτει και η διαθεση μου-αλλα μαλλον δεν γινεται αυτο.)

Καλο σ/κ να εχουμε.

Διαλογος στον κηπο.

"-Που πας;
-Καπου ετσι..γενικα,να την πεσω.
-Τι γινεται επανω;
-Επανω;τι γινεται επανω;Ενταξει,ολα καλα επανω.
-Κοιτα....κοιτα.Αμα θελεις να κοιμηθουμε μαζι...ενταξει.
-Ξερεις κατι;
-Τι;
-Δεν μ'αρεσει ετσι.
-Και πως το περιμενες δηλαδη;
-Δεν ξερω,δεν ξερω...καπως αλλιως.Παντως οχι ετσι...
Παμε μια βολτα στο δρομο...
Τουλαχιστον αν ολ'αυτα δεν γινονται απο φοβο ή απο ανια ή απο συναδελφικη διαθεση.
Μ'αγαπας λιγο;
-Σςςς...οχι μεγαλα λογια,δεν ειπαμε;
-Μαλιστα...δηλαδη μ'εσενα πως γινεται;Κατεβαζουμε το φερμουαρ,ξεκουμπωνουμε το παντελονι,παπ!..τελειωσαμε;
-Δεν με παιρνει για περισσοτερα.
-Χμ,μαλιστα...Ακου τωρα το μαθημα της ανατομιας.
Αυτος εδω ειναι ο εγκεφαλος,ο εγκεφαλος που διψαει γι'αληθεια και ποτε δεν του δινουν αρκετη και ποτε δεν χορταινει.Κι'αυτη εδω ειναι η κοιλια,που διψαει για τροφη.Κι'αυτο εδω κατω ειναι το φυλο,που διψαει για ερωτα γιατι νοιωθει μοναξια ποτε-ποτε...Εγω στη ζωη μου τα'θρεψα,τα χορτασα και τα τρια οσο μπορουσα και οσο ηθελα.Εσυ μπορει την κοιλια σου λιγο...με φασκομηλο βεβαια.
Αλλα απο αληθεια,απο ερωτα...Τιποτα,τιποτα,τιποτα.
Μονο φουσκωμενα λογια και καμωματα και ποζες...σ'αφηνει το χερι.
Το μαθημα τελειωσε,μπορεις να πηγαινεις."

Σκεφτομαι εκεινες τις μερες...

...του καλοκαιριου,που απο ενα σημειο και μετα δεν μ'ενοιαζε ο κοσμος.Απλα τραβουσα το παραβαν του μυαλου μου και επαιζα μουσικη μονο για μενα.Το καταπληκτικο ηταν οτι ο κοσμος γινοταν ενα με μενα,σερνοταν μαζι μου στο πατωμα,πετουσε μαζι μου στον αερα,χαραζε καθετα τις φλεβες του,βουτουσε στα βαθια,σιγοψιθυριζε στιχους και ας ηξερε οτι αυτο του καιει την καρδια.Κι'οταν γυρνουσα την πλατη μου,οσο σκατα και να'μουν,οσο χαμενη και ζαλισμενη...χαμογελουσα.
Η μουσικη ειναι ενας λογος για να ζω.

Εξω βρεχει ...

...και χιονιζει απο το πρωι.Κατι τετοιες μουντες μερες τα μουσικα μου γουστα γινονται πολυ περιεργα.Ασυνηθιστα βαρια.Ηθελα να μεταφερθω ξαφνικα σ'ενα ωραιο μπαρ με μεγαλη τζαμαρια και να πινω κρασια ολη μερα.Ας πουμε...

Σ'εκεινο το Βερολινεζικο μπαρ με την ωραια μουσικη,που μειναμε τελευταιες(οι τρες μας) και πιναμε σαμπανια.

Σ'εκεινο το φοιτητικο στη Padova που σε καποια φαση χτυπησε ενα καμπανακι και μας βγαλαν ολους εξω,για να μπουνε μεσα αυτοι που θα τρωγανε.

Στο καφε του Ελευθερουδακη στην Αθηνα,που οποτε παω λειωνω στους καναπεδες.

Σ'εκεινη την pub στο Εδιμβουργο-tron tavern,νομιζω-που πηγαμε 11 παρα και δεν προλαβαμε καν τη μπυρα μας να πιουμε.(ξαναπηγαμε ομως την αλλη μερα νωρις και φυγαμε με τα τεσσερα.)

Στην Ρωμη-στο trastevere-μεσα στο μικροσποπικο εκεινο καφε με τα τρια και μοναδικα τραπεζια.

Στο Παρισι,διπλα στον κινηματογραφο,πρωτα ηπιαμε καφε 3 ωρες και μετα καθισαμε για φαγητο αλλες τοσες.

Και τελος στη Φλωρεντια,πισω απο το Duomo σ'εκεινο το καφε με τα πολλα δωματια και επιπεδα που ηταν πολυχρωμα διακοσμημενο,με πολλα μουσικα οργανα και καρεκλες απο παλιους κινηματογραφους.



Υ.Γ..η φωτο ειναι της Mindstripper και την εβαλα χωρις να τη ρωτησω αλλα νομιζω πως εχω και εγω καποια δικαιωματα,εε?

To βραδυ πεινασα...

...και μην εχοντας τιποτ'αλλο,εβρασα δυο αυγα.Θυμηθηκα λοιπον οτι οι γονεις μου,καταλαβαν οτι υπνοβατω οταν βρηκαν ενα πρωινο τα τσοφλια ενος αυγου στη κουζινα.Φυσικα αν δεν ειχαν ακολουθησει κι'αλλες περιπτωσεις(απο τη σκαλες με μαζεψαν μια νυχτα-ευτυχως ειχα πατησει το κουδουνι αντι για το φως)θα πιστευαν οτι ειμαι απλα λαιμαργη.
Τωρα που πλησιαζουν τα Χριστουγεννα μου'ρθε να δω ξανα το Love actually.Ειναι απο τις λιγες ταινιες που εβαλα να δω τα extras και πραγματικα απορω που αφησαν εξω,καποιες πολυ καλες σκηνες.
Μυρισε Χριστουγεννα.Το θερμομετρο εξω εγραφε 2 βαθμους πριν κανενα διωρο.Φυσικα το κρυο εχει ρημαξει το ποδι μου.Την παρασκευη εκανα την τεταρτη μαγνητικη της ζωης μου και ακομα να συνηθισω το φερετρο-μηχανημα.Την πρωτη φορα που μπηκα μετα απο 10 δευτερα ζητησα να με βγαλουν και ειχα 18 πιεση.Μετα το βρηκα το κολπο.Δεν με πειραζει να στραβολαιμιαζω κοιτωντας προς τα πισω αρκει να μην νοιωσω αυτο το πλακωμα ξανα.Τεσπα...ο γιατρος βρηκε το ποδι σε κακη κατασταση.Βαριεμαι παλι τα ιδια.

Απορία.

"-Παιδί μου που είν’τα γράμματα
παιδί μου που'ναι ο νους σου?
-Τα γράμματά μου στο χαρτί
και ο νους μου πέρα δέρνει."

Ευτυχως υπαρχει και ο Γιουγκερμαν.

Διαβαζοντας(και ολοκληρωνοντας)τα στερνα του γιουγκερμαν, κλαιγοντας συνεχως,μην επιτρεποντας με να αφησω ελευθερους τους λυγμους για να μην ακουστω...

... πεταγονταν κατι εικονες σου, πολυ γλυκιες. Αυτες που με εκαναν να σε αγαπησω και να σε αγαπω.



Υ.Γ....ξερεις τι μου ελειψε?....το μοτιβο της ελιας.

Σταδιαλα....

...αν δεν σε στηριζουν οι φιλοι σου,
τι σκατα θες απ΄τη ζωη?

Εεεε?

(Αφιερωμενο εξαιρετικα)


Υ.Γ."Ούτε η εκδίκηση ούτε η συγνώμη
βρήκανε μέσα μου κάποια γωνία
η λησμονιά είναι η μόνη συγνώμη
κι η μόνη εκδίκηση η λησμονιά."

Σημερα καναμε τα γενεθλια...

...της μικρης και η νυφη μου καταφερε να δωσει μια νεα εκδοχη στο τι σημαινει παιδικο παρτυ.(Ακομα γελαω.)Ειχαν μαζευτει καμια 15αρια παιδακια μαζι με τους γονεις τους.Την ωρα που ετοιμαζομασταν να κοψουμε την τουρτα,η Ν. εκανε μια μηχανικη κινηση,να χαμηλωσει την ενταση της μουσικης που εβγαινε απο τα ηχεια της τηελορασης.Ελα ομως που αντι να πατησει το κουμπι της εντασης,πατησε κατα λαθος το κουμπι της δορυφορικης που εκεινη την ωρα εδειχνε μια ταινια-αυστηρα-για ενηλικες.Και οταν λεω αυστηρα εννοω πολυυυ αυστηρα.Ευτυχως τα παιδακια ειχαν γυρισμενη την πλατη αλλα εγω κλαιω απο τα γελια οταν σκεφτομαι τις φατσες των γονιων και ειδικα της Ν.οταν καταλαβε τι εκανε.

Την καληνυχτα μου και καλο σ/κ σε ολους.


Υ.Γ.."Ρουμ παπαρούμ παπαρούμ παπαρούνα
Ρουμ παπαρούμ παπαρούμ παπαρούνα
Την στύβουμε και κάνουμε μαντζούνα
Και ύστερα την βάζουμε να βράζει
Δεκαοκτώ μερόνυχτα σε σιγανή φωτιά"

Πριν τρια χρονια...

...τετοια μερα,ηρθε στη ζωη μου ενα πλασματακι και την εκανε ανω κατω.
Δεν ξερω τι με κανει περισσοτερο ευτυχισμενη,οταν λεει με το μοναδικο της τροπο το ονομα μου ή οταν ερχεται και μ'αγκαλιαζει σφιχτα σε ασχετες στιγμες.Οταν με εκπλησει με τις ατακες της ή οταν θελει να κοιμηθει στο κρεββατι μου.Ολ'αυτα και απειρα ακομα με κανουν χαζοχαρουμενη θεια σε σημειο που φυσικα ποτε δεν φανταζομουν.
Και δεν ευχομαι τιποτε αλλα εκτος απο το να μην φυγω απο διπλα της ποτε.
Να΄μαι εκει οποτε με χρειαζεται και αυτο να το ξερει παντα.
Και να τη χαιρομαι.Ναι...να τη χαιρομαι.


Υ.Γ..."Πέρα στο μυζηθρόκαμπο και στο γιαουρτοπόταμο
μια νύφη με τα πέπλα της σαπούνιζε τ' ασπρόρουχα
Τα ξέπλενε,τα στέγνωνε,τ' αλάτιζε,τ' αλεύρωνε,
τα ζαχαροσιδέρωνε και τραγουδούσε κι έλεγε
Κύλα γιαουρτοπόταμε ν' ασπρίσεις τ' άσπρ' ασπρόρουχα
κι οι γλάροι θα τα πάρουνε στο γυάλινο παγόβουνο
Και πάνω στο παγόβουνο σ' ένα σταμνί μαρμάρινο
κάθεται 'μένα ο άντρας μου ο σιωπηλός χιονάνθρωπος."

Επειδη μου τυχαν...

...διαφορα αυτο το διημερο και δεν προλαβα να το πω:
Χαρηκα που σας γνωρισα.





Υ.Γ...και ναι,μαλλον δεν τα παω καλα με τα λογια.

Ποσο ευκολα...

...μπορει να ειναι τα πραγματα για τους ανθρωπους καμια φορα.Και ποσο δυσκολα οταν εμπλεκονται "μεσαζωντες" και "ειρηνοποιοι".Ποση ψυχικη δυναμη ειχαν αραγε,οι Παλαιστινιοι γονεις του 11χρονου,που δωρισαν τα οργανα του νεκρου παιδιου τους για να σωθουν οι ζωες 3 παιδιων στο Ισραηλ?




"Κι αναγνωρίζοντας πως κάποια πράγματα
δεν είχαν ειπωθεί όπως θα έπρεπε
μια νέα αρχή είναι αυτό που τώρα πρέπει να επιδιώξουμε
μ’ ένα σκοπό αιώνια ειρήνη
Γιατί αυτό που υπάρχει μέσα στα κρανία μας ωρύεται
κι όσο τις μέρες μας ξοδεύουμε, η ζωή μας σβήνει."
(Κ.Υ)

Δυο κλικ ακομα...

Δεν εχω πιο ωραιο...

...απο το να ταξιδευω στην Ηπειρο και στη Δυτικη Μακεδονια αυτη την εποχη.Να οδηγω σε δρομους κακοτραχαλους και αγνωστους στους χαρτες και στα χλιδατα τζιπ.Να συναντω χωρια ξεχασμενα και ανθρωπους ηρεμους και φιλοξενους.Ισως μια ιδεα απο τα χρωματα μπορω να μεταφερω(και αυτο σιγουρα δεν ειναι αυτο που φαινεται)αλλα αυτο που δεν μπορω με τιποτα να μεταφερω-και λυπαμαι-ειναι η μυρωδια.Απ'το καμμενο ξυλο,απ'το νωπο χωμα και τα φυλλα,απ'τα ψημενα καστανα και τα φρεσκα καρυδια,απ'την ψιχαλα.Δυστυχως ολ'αυτα μενουν στο δικο μου μυαλο που ανυπομονει να ξαναπαει σ'αυτα τα βουνα για αλλη μια φορα.Δεν εχω καλυτερο πραγμα απο το χειμωνα σ'αυτα τα μερη.Ξανα και ξανα και ξανα.

H ανηψια μου...

...δεν εχει κλεισει ακομα τα τρια.Το καλοκαιρι πηγε σ'ενα γαμο και απο τοτε εχει φαει κολλημα.Οτι και να κανει εχει να κανει με τη νυφη."Κοιτα περπαταω σαν τη νυφη.Βαλε μου φορεμα να μοιαζω με τη νυφη.Ετσι ειχε τα μαλλια της η νυφη",και αλλα τετοια απειρα φρικιαστικα.
Προχθες η μαμα μου εψαχνε μια αδεια κασσετα για την καμερα και επεσε σε μια,απο το γαμο του αδελφου μου.Η μικρη κολλησε.Να ο παππους,να η γιαγια,να ο μπαμπας,η μαμα και ολη η οικογενεια.Αφου κοιτουσε για κανα μισαωρο,ειπε να αφησει τις ντροπες και να ρωτησει:
"Γιαγια,εγω που ημουν;"
"Εσυ κοιμοσουν",της λεει η μανα μου.
Συνεχισε να βλεπει το γαμο και συγκεκριμενα το γλεντι.Μετα απο ωρα,ξαναρωταει:
"Γιαγια,εγω που ειπες οτι ημουν;"
"Εσυ κοιμοσουν στην κοιλιτσα της μαμας,παιδι μου",της λεει η μανα μου.
Αυτο περιμενε και αυτη για να ξεσπασει.
"Ναι γιαγια,αλλα αλλη φορα να με ξυπνατε και μενα οταν κανετε γαμο!"

"Συνηθως τις Κυριακες...

...οι ανθρωποι ειναι εξομολογητικοι,αισθανονται οτι αν δεν τα βγαλουν ολα,θα παραιτηθουν μια για παντα απο τις επιθυμιες τους.Την Κυριακη συμβαινει αυτο,μονο την Κυριακη.Γυρω στις εξι το απογευμα νοιωθεις την αναγκη να καθαρισεις,παιρνεις τηλεφωνα με αγωνια και δεν βρισκεις κανεναν.Τοτε βγαζεις το τηλεφωνο απο τη μπριζα,το κλεινεις σ'ενα χαρτονενιο κουτι,φορας το μπουφαν σου,βγαινεις εξω,ακουμπας το κουτι διπλα στα σκουπιδια και πας μια μεγαλη βολτα στην ακρη της πολης.
Αλιμονο σου αν η πολη δεν εχει ακρη,αν δεν μπορεις να βρεις την ακρη της."

(Χ.Β)

To campari ...

...το πινω με sprite.Αυτο ειναι το ποτο μου και ξερω πως αυτη τη στιγμη καποιοι κανουν γκριματσες αηδιας.Συνηθως δεν πινω στο σπιτι,ειδικα οταν ειμαι μονη,αλλα αυτες τις μερες κατι με πιανει μολις νυχτωσει.Αυτο το σ/κ δεν πηρα εφημεριδες και αυτο εχω να το κανω πολυ καιρο.Το Old Boy εδω και μηνες δεν βγαινει απο τα ηχεια μου-εξωτερικα και εσωτερικα-και καμια φορα ακουγοντας το "χειμωνα" σκεφτομαι ποσο ιδιοφυης μπορει να ειναι ο ανθρωπος.

Μερες σαν αυτη νοιωθω οτι πνιγομαι.Κατι δεν παει καλα με μενα.Νοιωθω σαν να μ'εκοψαν στη μεση.Αλλα δεν ξερω αν ειναι εγκαρσια ή καθετα.
Οπως και να'χει η καρδια παντα στο ενα κομματι μενει.

Φως ή σκοταδι?




Υ.Γ...Ξερεις οτι δεν αντεχω το σκοταδι.Να'χε καπου εδω κοντα κανενα παιδοτοπο.

Πηγα σημερα με...

...την ανηψια μου,στα Γκουντις.Την ωρα που ειχε μπουκωθει με 13 πατατες και δεν μπορουσε να μιλησει ακουσα αθελα μου,δυο κοριτσακια απο διπλα να μιλανε.Και αρχισα να τα παρατηρω.Να'ταν γυρω στα 11 με 12.Ωραια ντυμενα-οχι με το γουστα της μαμας,τρωγαν με μαχαιροπιρουνο και μιλουσαν πολυ ομορφα μεταξυ τους.Πως αλλαξε ετσι η γενια σκεφτηκα.Εγω στην ηλικια τους ημουνα ντουγανι και μαλλον δεν διαφερα πολυ απο τους συμμαθητες μου.
Καποια στιγμη περασε απο διπλα τους μια κοπελια γυρω στα 16.Ειχε την κοιλια εξω,βαμμενα ματια και τον αναλογο τσαμπουκα της εφηβειας.Στο περασμα της εσπρωξε δυνατα την καρεκλα που καθοταν το ενα κοριτσακι και χωρις να πει τιποτα εφυγε.Τα μικρα κοιταχτηκαν και ειπαν κατι για αγενεια.Εκει επαθα πλακα.Η ωριμοτητα τους με ειχε σοκαρει.

(η δικια μου ακομη μπουκωμενη και αφηρημενη με το τζουνιοροπαιχνιδο.)
Μετα απο λιγο(και ενω τα καμαρωνα)ειδα το βλεμμα της μιας να εχει αστραψει.
"Ωπα" σκεφτηκα,"μαλλον κανενας γκομενος θα παιζει".
Ειναι αλλωστε η εποχη που θα νιωθουν τα πρωτα σκιρτηματα.Η μια κοιταξε την αλλη με νοημα και ενω ημουν ετοιμη για την μεγαλη αποκαλυψη ακουσα το εξης:
"Μεσα εχει παιδοτοπο.Να παμε μετα."

"Ξου!Ξου!"
Πηγαινω απο πισω τους και φωναζω αλλα αυτα τα τεμπελικα εχουν μαθει στο ταισμα και φυσικα δεν εχουν χρησιμοποιησει ουτε μια φορα τα φτερα τους για αλμα πανω απο μισο μετρο.
"Βρε,φυγετε σκασμενα.Ισα που προλαβαινετε."
Τιποτα αυτα.Εκει,να τσιμπολογανε και να κουτσομπολευουν-υποθετω-αγνοωντας με.

Ο πατερας μου ειπε θα τα σφαξει.Εγω το θεωρησα υπερβολη αλλα και παλι ποτε δεν ξερεις.Γυρισα σπιτι και εβαλα δυνατα "To be by your side" και ισως ηταν η πρωτη φορα που δεν ακουγα τον Cave αλλα επικεντρωθηκα στα πουλια.
Οπως και να'χει αυτο το τραγουδι παντα μ'εκανε να κλαιω.




Υ.Γ..."For I know one thing, Love comes on a wing and tonight
I will be by your side. But tomorrow I will fly away,
Love rises with the day and tonight I may be by your side.
But tomorrow I will fly, Tomorrow I will fly, Tomorrow I will fly."

O Ουρανος...

...της Θεσσαλονικης χθες το βραδυ...



...και εδώ... ...ο ουρανος της Αθηνας...εντελως τυχαια.


Y.Γ...και μαζι μ'αυτο...αυτο:
"Me and the dragon
Can chase all the pain away.
So before I end my day,
Remember..
My sweet prince
You are the one
Me and you baby,
Still flush all the pain away
So before I end my day
Remember
Never thought you'd go break the chain"

Απογευμα σχεδον...

...θλιβερο.Ολοι αυτοι που θα μπορουσαν να με κανουν να νοιωσω ομορφα,λειπουν.Αλλοι πολυ,αλλοι λιγο.Αλλοι λειπουν τωρα,αλλοι λειπαν παντα.......
Δεν ξερω ποιοι με πονανε πιο πολυ.




Υ.Γ...."Φαινεται πως το απογευμα θυμιζει αυτους που λειπουν και ετσι το καλυτερο πραγμα στον κοσμο ειναι να νυχτωνει σιγα-σιγα με την ελπιδα να μην νυχτωσει ποτε εντελως."
Χ.Β.

Δεν θα το ξεχασω...

...εκεινο το βραδυ ποτε.Θα'ναι δεκα χρονια τωρα.Γυρισα σπιτι αρκετα αργα θυμαμαι και οχι σε καλη διαθεση.Εξω απο την πορτα βρηκα ενα σκυλι.Ενα μικρο μαυροασπρο μπασταρδακι απο αυτα που δεν μεγαλωνουν πολυ.Πρεπει να ειχε φαει πολυ ξυλο γιατι μολις εκανα να πλησιασω φωλιασε στη γωνιτσα του ακομα περισσοτερο.Καθησα διπλα του και το χαιδεψα και εκεινο αρχισε ενα περιεργο γρυλισμα σαν κλαμα.Εχω μεγαλωσει με σκυλια και αυτο το πραγμα δεν το ειχα ξανακουσει ποτε.Ηταν κλαμα.Το ταισα για μερικες μερες και μετα εξαφανιστηκε.Ειχα στεναχωρηθει και αρκετες φορες το σκεφτομουν.

Δεν το ξαναειδα μεχρι τη μερα που πεθανε ο παππους μου.Οταν τον βγαζανε απο το σπιτι ειχα καθησει σε ενα πεζουλι με γυρισμενη την πλατη και ξαφνικα ενιωσα πισω μου κατι.Νομιζα οτι θα ειναι καποιος δικος μου που θα με επρηζε να παω πιο κοντα αλλα ειδα το σκυλι διπλα μου.Ξαφνιαστηκα αλλα πραγματικα το αρπαξα και αρχισα να κλαιω περισσοτερο απο πριν.Σαν να του ελεγα τη στεναχωρια μου.Και αυτο γρυλιζε οπως τοτε.Μετα απο αυτη τη μερα παλι εξαφανιστηκε.

Σημερα το ειδα στην πιο πανω γειτονια και ενοιωσα περιεργα.
Απο τη μια χαρηκα που ζει και απο την αλλη φοβηθηκα μηπως μ'επισκεφτει ξανα...σαν την προηγουμενη φορα.

Περιεργα που σκεφτομαστε μερικες φορες.




Υ.Γ.."Βεβαια εχεις μπει στα ονειρα μου για τα καλα.
Χθες το βραδυ παλι ενω κοιμοσουν,
εγω προσπαθησα να κλεψω φωτογραφικα,
απο το πατωμα κατι φυτα
και λιγα αστρα απο τον ουρανο σου."
(Λ.Π)

Πρωινό sms.

-Τι καιρο εχει;
-Μακο μακρυμανικο.

Καθε φορα που γυρναω...

...απο το νησι,εχω προβλημα προσαρμογης στην πολη.
Το κυριοτερο ειναι οι θορυβοι.Δεν αντεχω με τιποτα την ασεβεια που υπαρχει στις πολεις για τις ωρες κοινης ησυχιας.
Το πρωι ας πουμε με ξυπνησε ενας πλανοδιος μαναβης,θα'ταν δεν θα'ταν 8.Μετα περασε ενας που πουλουσε καρπουζια.Και μετα ενας παλιατζης.
Θα αφησω απο εξω τα παιδια που παιζαν μπαλα αλλα το μεσημερι θα σκοτωνα ανετα την καθαριστρια των απεναντι,που βγηκε μετα τις 3 να τιναξει τους καναπεδες.
Φυσικα τα παιδια δεν μαζευτηκαν στα σπιτια τους πριν τις 23μιση και πραγματικα δεν ξερω τι συνεβει οταν ελειπα(μηπως περασε αυτος που πουλαει κοπρια).

Την ωρα που τα γραφω αυτα ακουω ενα θορυβο απο το μπανιο μου.Με φοβο πλησιαζω και ακουω νερο να τρεχει.Ανοιγω την πορτα χεσμενη...η βρυση στη ντουζιερα εχει αρχισει να τρεχει απο μονη της.Μηπως ειναι καποιο σημαδι ή μηπως οσο καιρο ελειπα εγκατασταθηκε εδω κανενα φαντασμα;

Σσσσσ,ησυχια λεμε...



Υ.Γ..."Μα αν θα έπρεπε να τραγουδώ για όσα με πληγώνουν
Τα χείλη δεν θα τα άνοιγα θα τα άφηνα να λιώνουν
Ησυχία, ησυχία λέξη καμία.

Γιατί όσα με πονούν βαθιά δεν έχουν σημασία
Όταν στα χείλη φτάνουνε χάνουνε την ουσία
Η λέξη είναι μία, ησυχία, ησυχία..."

Α.Ι.

"Tαξιδεψαμε σιωπηλοι...

...Στα μικρα ταξιδια πρεπει να ξερει κανεις
να μενει αναυδος,
εισπεοντας τον εαυτο του,
σαν να ακουει μια μελωδια
που στριβει και χανεται απο τη γωνια."
Χ.Β

Ολα ειναι ο δρομος...

Η φτωχεια,














ο πλουτος,


η τρομοκρατια,


ο πολιτισμος,


και η επιστροφη,στο σπιτι...στην πατριδα.
















Υ.Γ.Καλως σας βρηκα και καλημερες.

Νομιζω οτι ηρθε...

...η ωρα να παω και εγω διακοπες.Ή τουλαχιστον να ξεκινησω απο καπου τις διακοπες μου.Αν ειχα χρονο θα'θελα να ξαναδιαβασω τις ακυβερνητες πολιτειες για να μπω στο πνευμα του τοπου που παω.Αν ημουν στο σπιτι μου θα ξεθαβα απο τη δισκοθηκη μου δισκους της Ουμ Καλσουμ για να με ταξιδεψουν εκει,πριν περπατησω στα σοκακια της μεγαλης αυτης πολης.Τωρα το μονο που μπορω να κανω ειναι να ξεσκονισω το μυαλο μου και καθαρο να μπορεσει να ρουφηξει οτι καινουργιο,οτι αληθινο και οτι πρωτογνωρο δει εκει περα.
"All aboard, night boat to Cairo!"


Τα φιλια μου.


Υ.Γ..."Βρε για σαλάμ που να το φανταστώ
τόσο γλυκό το φθινόπωρο αυτό
τούτος ο ουρανός, ο φθινοπωρινός
είναι ο αυθεντικός, ο Αλεξανδρινός."

"...and burn like fire
burn like fire in cairo."

Τωρα που δεν εχει...

...κοσμο,φερομαι πολυ εγωιστικα στους πελατες μου.Τους υποβαλλω σε μουσικα βασανιστηρια.Βαζω να παιζει μονο οτι μ'αρεσει εμενα.Χωρις να σκεφτω αν ταιριαζει με την ωρα,αν εχει ξαναπαιξει,αν ειναι δυσκολο στο ακουσμα...τιποτα.Οτι θελω εγω.
Να μερικα απο τα δισκακια με τα οποια μαστιγωνω σχεδον καθημερινα καποιους ανθρωπους:

2046-Ost(μπορει και δυο φορες τη μερα)
Old Boy-Ost(μπορει και ολη μερα)
The graffiti artist-ost(kid Loco)
Madeleine Peyroux-Careless Love
Lisa Ekdahl(πολλα χρονια τωρα)
Bliss-Quiet Letters
Bliss-Afterlife
Chasing the scorpions tail
Damien Rice
και φυσικα "τα ζωντανα" του Θαναση και των Λαϊκεδέλικα.




Καλη νυχτα να'χουμε και παντα καλες ακροασεις.

"Χαμηλωσε...

...απο ψηλα δεν ζωγραφιζονται τα ονειρα, δεν διακρινεται η αληθεια..."



Y.Γ....Πως συμβαινει καμια φορα και καποια πραγματα σε κανουν να νοιωθεις σαν γιγαντας....
αλλα παλι σε κανουν
μικρουλι ανθρωπακι.

Καληνυχτα μας.

Υποθετω οτι ...

...θα ηρθαν οι φιλοι σου σημερα και θα σου αφησαν χιλια δυο σκατουλακια πανω στο μαρμαρο.Καθε φορα που ερχομαι υπαρχουν πολλα καινουργια "δωρακια".(Θυμαμαι ο Ζ.μια φορα σου ειχε αφησει ενα καστανο γιατι τα λατρευες.)Το ποτο σου(τanqueray),τα τσιγαρα σου(prince),η μηχανη σου(africa σε μικρογραφια),ενα κασκολ του Αρη,ενα παραμυθακι,κατι σημειωματακια,λουλουδια,λουλουδια,λουλουδια.
Κανεις δεν ερχεται με αδεια χερια.Το σιγουρο ειναι πως φευγει με αδειο το μεσα του.Και με μια απορια:γιατι;
Εχουν περασει δυο χρονια(σαν σημερα)αλλα αυτο το γιατι θα μας συντροφευει παντα οταν φευγουμε απο 'κει........δυσκολο να ξεχαστεις.

Τελικα με δουλεψε...

...ο καιρος.Ολη τη μερα ειχε υπερβολικη ζεστη και ηλιο.(Φυσικα εγω ειχα διαδωσει παντου οτι το βραδυ θα βρεξει).Μετα το μεσημερι ο ουρανος αρχισε να μαζευει κατι συννεφακια και εγω την επεσα στο ταρατσακι ολο το απογευμα.Δεν φυσουσε καθολου,το τσιμεντο ηταν ζεστο απο τον ηλιο και δεν ακουγοταν ουτε κουνουπι.Πηρα το βιβλιο μου αλλα ηταν πολυ ομορφο το σκηνικο για να διαβασω.Μετα ηρθαν τα παιδια και ειδαμε μια κινεζικη ταινια.
Κατα τις 11 αρχισαν να ακουγονται βροντες.Την πεσαμε παλι στην ταρατσα και παρακολουθουσαμε μακρυα αστραπες και κεραυνους.Τα βλεπαμε δεξια,μετα αριστερα,μετα πισω μας.Μονο πανω μας δεν ηρθαν.Επειτα μας επνιξε η ομιχλη και φυσικα η βροχη περασε ξυστα.
Επηρεασμενοι απο την κινεζικη ταινια και το Αγγελοπουλικο σκηνικο αρχισαμε μαθηματα Τάι Τσί μεσα στη νυχτα.Το γελιο της (κινεζικης) αρκουδας...

Την καληνυχτα μου στους ξενυχτηδες.
Την καλημερα μου στους υπολοιπους.

Αυριο να περιμενουμε...

...βροχες λεει.Ηδη απο το ανοιχτο παραθυρο αρχισε να μπαινει αρκετα πιο δροσερο το αερακι.Πεθυμησα μια βροχη.Οχι ομως μπορα.Βροχη που να κρατησει ωρες και εγω να κανω βολτες με το αυτοκινητο.Πανω κατω το νησι μιας και δεν εχω πολλα περιθωρια.Το εχω παθει αυτο πολλες φορες.Να μην με χωραει ο τοπος και να πηγαινω απο τη μια ακρη μεχρι την αλλη για να αποφυγω τη φρικη του να μην μπορεις να πας παραπερα.
Τεσπα,για βροχη ελεγα.Ναι,να βρεχει οπως τοτε στο γεφυρι του Βοϊδοματη που κολλησαμε στις λασπες.Οπως τοτε στα Πετροκερασα που ειχαμε βγει στο κτημα και τραγουδουσαμε στη βροχη χωρις να μας νοιαζουν οι κιθαρες και τα πνευμονια μας.Οπως τοτε στη Μολιστα που περασαμε ολη τη μερα διπλα στο παραθυρο για να μην χασουμε ουτε σταλα απο τη βροχη που κρατησε ωρες και ωρες.(Οχι ομως οπως τοτε που επιστρατευσαμε ολους τους κουβαδες και τα ταπερ για να μαζευουμε το νερο απο το χιλιοτρυπημενο ταβανι-οσο και να χτυπιεσαι αυτο δεν το λεω!)Εχω τοσα να θυμηθω απο τους χειμωνες μου αλλα αν αυτη τη στιγμη με εβαζες να διαλεξω μια βροχη,αυτη θα ηταν καλοκαιρινη.Για να ειναι ανοιχτα τα παραθυρα και να μπορω να μυριζω το βρεγμενο χωμα.(Απο τοτε που θυμαμαι τον εαυτο μου η βροχη μου μυριζει καρπουζι-το ξερω,ειναι γελοιο αλλα το λεω σοβαρα.)

"Βρέχει κι εγώ τυλίχτηκα
σ' αυτή την αγκαλιά
στα σκουριασμένα σύννεφα στα φύλλα
στης βρεγμένης γης τη μυρωδιά."


Την καληνυχτα μου και τα φιλια μου.








Υ.Γ...Χθες ειδα μια "χαμενη"ταινια*.Δεν ξερω πως αλλιως να τη χαρακτηρισω.Ουτε μου αρεσε,ουτε δεν μου αρεσε(ακομα).Υποθετω οτι αν δεν ειχε αυτο το καστ θα τη σταματουσαμε απο το πρωτο μισαωρο.Αυτο που μου εμεινε ηταν ενας μαυρος που σε ασχετες φασεις,τραγουδουσε (πολλα) τραγουδια του Bowie στα Πορτογαλεζικα(αν εχεις το Θεο σου!).Ηταν τοσο χαλια που οι φιλοι μου δεν με πιστευαν οταν τους ελεγα οτι ειναι γνωστα κομματια και μαλιστα Bowie.Ισως να ακουσα και ενα των Stones,αλλα δεν ειμαι σιγουρη.

*Υδατινες ιστοριες.

Καινουργια....

...ρουχα.Χμμμ?



Καλημερουδια μας.

Rapunzel...

"Isn't it marvelous that we have been given the gift of seeing and hearing? Of course, seeing gives us a wonderful picture of the world around us, but I wonder how many of you think about hearing as giving us wonderful sound pictures... For, sounds are really tone colors that give us a picture of what we hear. We have all enjoyed show-and-tell at school. But, how many of you have played the exciting game of hear-and-tell ? We will now hear sounds. Can you tell us what they are? And, who or what is making them? Lets try... First, close your eyes, and when you hear each sound, try to guess what it is... Either say what it is, or, if you are alone, just think about it... Island breezes, and your travel-shop teases, all you want me to raise you, For all of your sunshine, Better make you be mine, Forever and no more, All you do is play guitar and the melody for me, melody, melodies... You’re... My... Life. And you don't even boast of your extra-fine life or your Plastic upholstery, All I can recollect best - 'You better wear your best white dress"

Μοναξιες...

" Αν είσαι μόνος αν είσ' αδύναμος
η χαραυγή θα σε ξεκάνει."

H ζωη Εκει...

δεν θα ειναι ξανα ιδια.


(Ασχετα αν ο παπάρας κανει δηλωσεις του τυπου:«Σήμερα ζούμε τις πιο σκοτεινές ημέρες. Τα καλά νέα είναι από αυτό το χάος θα αναδυθεί ένας φανταστικός Κόλπος. Η Νέα Ορλεάνη θα ξαναγίνει μεγάλη πόλη».Βρε ουστ!)


Και οπως λεει και ο Tom Waits:"God's away, God's away, God's away On Business."

Να ερθεις...

...να με πας στα γκουντις.Ετσι μου'πε.

Αν εξαιρεσεις...

...τον Αυγουστο που κρατησε 8μιση χρονια,το καλοκαιρι περασε σχεδον σαν νερο.Και δεν εννοω το τριμηνο του καλοκαιριου αλλα το δικο μου καλοκαιρι που ξεκιναει στα τελη του Μαρτη.Δεν νοιωθω πως χειμωνιασε αλλα κατι μικρα μου θυμιζουν οτι πρεπει και εγω σαν μεταναστευτικο πουλι να γυρισω στο σπιτι μου.
Η μερα σημερα ειναι περιεργη.Η ομιχλη δεν εχει ξεκουνησει απο πανω απο τα κεφαλια μας.Τωρα εχω ανοιχτο το παραθυρο και τη βλεπω να μπαινει-σαν στοιχειό-μεσα στο δωματιο.Η φωνες των γειτονων εχουν κοπασει-το πολυ πολυ να ακουστει ο Ν. να τραγουδαει με την παιδικη φωνουλα του το "παναθεμα σε,δε με λυπασαι που καιγομαι και λειωνω".
Η θαλασσα μου φαινεται τοσο μακρυα(5 λεπτα) μιας και εχει περασει πολυς καιρος απο τοτε που βυθιστηκα μεσα της(-μην πεις εξυπναδα.Εκεινη η φορα δεν μετραει.Δεν ειναι η ιδια θαλασσα οταν υπαρχουν εκατονταδες λουομενοι σε καθε σπιθαμη που υπαρχει.Ασε που επαθα και κραμπα).
Αρχισα να νοσταλγω τα αγαπημενα μου πουλοβερ,τις χειμερινες μου βολτες,το καλοριφερ στο αυτοκινητο,τη τζαμαρια στο σπιτι των γονιων μου,σαφως την ανηψια μου,τους φιλους μου,το σπιτι μου,τα βινυλια μου,το κρεββατι μου και χιλιαδες αλλα που με κανουν να λεω πως θελω να ερθει ο χειμωνας.Αλλα πιο πολυ θελω να ερθει γιατι φαινεται πως θα ειναι ενας χειμωνας διαφορετικος.Εχουν συμβει τοσα και τοσα.Εχουν αλλαξει τα μεσα μου εκατονταδες φορες.Εχω αλλαξει και εγω.
Θελω να πιστευω πως θα ερθει ενας καλος χειμωνας.Τον εχω τοσο αναγκη...

Καλησπερα και-θα το πω,ναι-καλο χειμωνα.


Υ.Γ.."Ειχα πει θα φυγω
Κι'ομως ειμαι ακομα εδω
και αυτο το καλοκαιρι
λειωμενο παγωτο
κυλαει στο χερι."

Υ.Γ2"Μα ετούτος ο χειμώνας έχει μπει
Κι οι σκέψεις μου βροχή σε λαμαρίνα"

Αφιερωμενο εξαιρετικα...

...σε αυτο εδω το πλασματακι! ενα νανουρισμα του Θαναση.Οτι ποθει να το εχει αλλα πανω απ'ολα καλα μυαλα.

"Έλα λευκό μου σύννεφο και γίνε προσκεφάλι
για το παιδί το χνουδαλό που ο ύπνος το 'χει πάρει

Να κοιμηθεί σαν βασιλιάς και πριν καλοξυπνήσει
μέσα απ 'τα βάτα της σιωπής στ 'όνειρο να βαδίσει

Να είναι το όνειρο καλό κι απατηλό ας είναι
κι ύστερα γύρισε ψηλά κι αν θες βροχούλα γίνε."

O καιρος...

...ψυχρανε αλλα το δικο μου καλοκαιρι δεν τελειωσε ακομα.

Ή μαλλον....τωρα αρχιζει.Θελω υπνο,τροφη,φροντιδα και προδερμ.
Καλημερα ειπα?




Υ.Γ..... "See you at the bitter end"

"Καπου νυχτωνει...

...κι ο ήλιος παγώνει,

χάνεται ο δρόμος

και πού να σταθώ."

Υ.Γ....Καλησπερες.

Especially For You.

"Only buy this if you're lonely Only listen if you're blue
If you are married and you are happy This song is not to do with you

If you're listening at your work place Feeling small amongst the men
Do not sing this to your workmates This song is not to do with them
But if you're sitting on a barstool Wondering what on earth to do
Don't let them tell you no-one cares This songs one especially for you

If you are listening on your radio Smiling while you drive along
Tune the band into another Because this song is not your song

If you're working as a DJ Leave this record in it's sleeve
Cause this ones not for general airplay This song's for the day she leaves

If you've bought this and you're sinking And I think that you know who
It matters not the mouth that's singing This song's one especially for you

So this goes out to the lonely So this goes out to the sad
And it goes out to the only One you felt you ever had
If you're there in total darkness With a letter in your hand
Do not bother with the letter lust listen to the band

So only buy this if you're lonely."

Beautiful-πολλα χρονια αγαπημενοι μου- South







Υ.Γ....Καλησπερες.....σαν να ηρεμουμε λιγο.